Merhaba, 38 gün önce 6.5 aylık kızımı Güneş’imi kaybettim bilenler vardır kalp hastasıydı 44 gün yoğunbakım süreci sonrası güzeller güzelimi kaybettim.Onu gördüğüm her an aylarca yaşadığımız hastane süreçleri gözümün önünden gitmiyor.Ne yaparsam yapayım hayata yeniden tutunamıyorum. Gücümü kaybettim özlem çok çok ağır basıyor.Evin sessizliği,Güneş’in şuan hayatımda olmaması çok ağır geliyor. Hayattaki tüm amacım gitmiş gibi hissediyorum.Bi şeyler yemek,gülmek,işe gitmek,bişeylere sahip olmak,tartışmak,konuşmak her şey ama heeer şey o kadar anlamsız ve boş ki şuan benim için.Profesyonel destekte aldım ama ne yapacağımı bilemiyorum. Bebeğini kaybetmiş canım anneler bu durum atlatılıyor mu? Bir daha hayattan bi keyif alınabiliyor mu? Ben hiçbir şey hissedemiyorum.Böyle yaşamak çok zor geliyor tekrar hayata dönmek mümkün mü? 🥺 Eşim tekrar çocuk istiyor ben çok korkuyorum, beni hayata tutundursun diye değil gerçekten istediğim zaman tekrar düşüneceğim inşallah ama korkuyorum ya onuda kaybedersem ya Güneş’i kaybetme psikolojisinden dolayı yeni bir bebeğe layıkıyla annelik yapamazsam? Ya Güneş’i sevdiğim gibi sevemezsem? Ya Güneş üzülürse? Yeni bebeğimi sevdikçe ya Güneş üzülürse diye düşünüyorum.Yada güneş üzülür diye ben yeni olacak bebeğimi sevemezsem ona haksızlık olursa diye korkularım var.Bebeğini cennete uğurlamış ve şuan tekrar hamile olan yada tekrar doğum yapmış anneler neler yaşadınız? Bu düşüncelerim korkularım normal mi sizde yaşadınız mı böyle korkular? Çocuğunuz olduktan sonra nasıl hissettiniz? 🥺