Kızlar şans mı diyeyim ne diyeyim art arda yeni iki tane düşük yaptım ikincisinin üzerinden iki hafta geçti ve şuan sürekli karşıma hamileler bebekliler çıkıyor aynı ortama girmek zorunda kalıyorum. Eşimin arkadaşının eşi doğum yaptı evimize gelmek istediler (bebek görmeye gitmeme rağmen gelecekler diye ilk gelişi bebeğin diye) ebebekten hediye aldım. Ağlamamak için zor tuttum kendimi mağazada aklımda hep şuan kendi bebeğime hediye alıyor olabilirdimdi. Haftaya da bir akrabamızın bebeği bir yaşına giriyor yine gittik hediye seçtik eşimle. Hediye seçerken onun kıyafetlerle ilgilenmesi bile benim canımı acıttı ah dedim bebeğimiz için de böyle güzel ilgilenecekti. Kimseyi kıskanmıyorum sağlıkla büyütsünler sadece şu sıralar hassas olduğum bir konunun sürekli içinde olmaktan çok yoruldum :( kaçsam gitsem aylarca kimseyi görmesem keşke. İnsanların geçmiş olsunları bile çok ağır geliyor, ağlamamak için direnmek herkesin içinde ağır geliyor, eşim görmesin diye herhangi bir anda gözümde bir şey var diye gözümün sulanmasına bahaneler bulmak çok ağır geliyor, yanımda doğumla bebekle ilgili bir şey konuşulurken yanlış anlaşılmamak için nasıl bir yüz ifadem olmalı diye uğraşmak çok ağır geliyor… canımı yakan belki de kimsenin fark etmediği bi sürü küçük detay var ah kalbi ağrır mı insanın. Hiç bilmediğim bir hisle kalbim çok ağrıyor… kalbimde sahiden kocaman iki boşluk var iki tatmadığım sevgi iki yarım kalan hayal iki zaman ne kadar geçerse geçsin unutmayacağım acı ve anı… küçük meleklerim sizinle hiç tanışamayacağız hiçbir zaman bir isminiz de olmayacak birbirimize en yakınken en uzak olup hiç yer edinemiceksiniz hayatımda…