Eveet kızlaar çok şükür bende kavuştum miniğime. Rabbim hepinize sağ salim sağlıkla kavuşmayı nasip etsin inşallah güzel anneler❤
11 haziran cumartesi gecesi regl ağrısı gibi ağrılarım olmaya başlamıştı. Sabaha kadar çektim o ağrıyı, sabah doktorumu arayıp bilgilendirdim. Oda nst cekilmemi istedi. Nstde de sancı çıkınca, doktorum ertesi gün için doğuma gelir gibi hazırlıklı gel dedi. Ertesi gün oldu sabah uyandık hazırlanıp çıktık yola, ama bende ne heyecan ne korku hiç birşey yok. Sanki tüm hislerim ölmüş gibiydi.😁 Hastaneye gittik, tekrar nst bağlandı yine sancım çıktı. Doktor doğuma alacağim simdi almasam gece acil olarak geleceksin sancın yüksek dedi. Neyse yatış işlemleri falan derken yerleştik odamıza. Herkeste bir heyecan bir panik ama benim duygularım ölmüş gibi hiç birşey hissedemiyordum. Neyse geldiler beni almaya indik ameliyathaneye. O kadar soğuktu ki, girerken çok üsüdüm. Ameliyathane ortamını görünce biran tırstım. Önüme gelene korktugumu söyledim. Ekip o kadar mukemmeldi ki benimle cok güzel ilgilendiler. Sonra belden iğne yapıldı, odada elimin üstünden damar yolu açılmıştı, inanın onda daha cok canım yandı. Belden iğneden sonra hemen uyuşukluk başlıyor zaten. Sonra sonda takıldı, uyuşk olduğum için hiiç hissetmedim. Ameliyat başladı benim tansiyonum düştü hemen bir ilaç yaptı anestesi uzmanı. Aradan 3 dk geçti geçmedi oğlumun ağlama sesi geldi. Benim için orda bitti, bulunduğum ortam hiç birseyin önemi kalmadı. Evladıma kavuştum çünkü çokkk şükür. Sonra oğlumu giydirip abisi ve babasına götürdüler. Bu sırada bana sedasyon gibi birsey yaptilar sanırım. Uyumadım ama çok çabuk bitti dikme işlemi, anlayamadım. Odamıza çıktık, 4 saat sonra falan benim uyusuklugum gecmeye başladı. Tabi ağrı sızı oluyor yalan değil ama surekli ağrı kesici antibiyotik yaptılar. İlk yürüyüşten aşırı korkuyordum, ilk oğlumda çok zor kalkmıştım ayağa ama bunda hiç zorlanmadım. Kalktım yürüdüm, ilk kalkıştan sonra saat bası kalktım yürüdüm. Sıvı alımına başladığımda sade neskafe içtim. Bende hem anestesi de hemde ağrılarımın hafiflemesinde ise yaradı tavsiye ederim. Ertesi gün çıktık hastaneden. Evde 2 3 gün zorlandım, hastanede daha iyiydim sürekli ağrı kesici falan yapıldığı için sanırım. Bugün 10. Günümüz dikişlerim hafif yanıyor, onun dışında gayet iyiyim. Not olarak da şunu ekleyeyim; Ben normalde hastane fobisi olan bir insanım. Bir iğne bile vurulacak olsam kalbim yerinden çıkacak gibi olur. Hastalandigimda evde geberirim ağrıdan yinede kolay kolay gitmem hastaneye. Ama gelin görün ki iki tane baldan tatlı oğlum var. Iki kez sezaryen oldum. İnanın hiiiiç korkacak birşey yok. Kendinizi akışa bırakın, herşey biranda olup bitiyor. Benim hikayemde böyle hepiniz sağlıkla kavuşun inşallah yavrularınıza güzel annelerim❤