Evet bende doğurdum 💙
Tansiyon ve amniyotik sivi azalmasi sebebiyle 15 Haziran saat 12 ye zorunlu sezaryen olarak randevumuzu aldik. 38 haftalik 3760 kg 51 cm olarak dunyaya geldik. 14 haziran gecesi esim ablam ben asla uyuyamadik cok heycanliydik . Ben asiri derecede igne fobisi olan biriyim cok zordu benim icin. Neyse saat 10 da yatis islemi icin hastaneye gittik yatis yapildi damar yolu acilip kan alindi bir adet serum takıldı. 12 de hadi gidiyoruz denildi😵💫 Ablamla ben aglamaya başladık bi yandanda gidiyoruz hep birlikte. Ameliyathane kapisina geldik esimle gozgoze geldik helallik aldim herkesten. Ameliyathaneye girdik yatagimdan indirmediler direk oturdum belimi buktum kamburumu cikarttim belden ignemi yaptilar ama canim gitti siniri bulamadi iğneyi iceride gezdirip surdu hemşireler bana sarıldı basimi omzuna yaslatti 10 dk sonra bebegini alacaksin sankin ol dediler ben nasil agliyorum ama yeter istemiyorum bayiltin cok aciyo diye sonra sonunda olsu yatirdilar sondayı taktilar basladilar 10 15 dk sonra ayyyy buneeee diye sesler gulusmeler duymaya basladim. Birden aglama sesi geldi o an hersey degisti.bende agladim gosterdiler temizlediler gerekli işlemler yapıldı giydirdiler yanimq getirdilee öptüm kokladim. Çıkardılar babayla teyzeleri kapida bekliyordu babamiz cok aglamis videoyu sonradan izledim🥺🥰 dikislerim artildi temizlendim. Odaya ciktim bebegimi gordum herseyim gecti. Taaaa ki ilk yürüyüşe kadar. Öldürün beni diye agladim cok zordu. Tum gece boyunca saat basi yurudum. Cok zordu yataktan kalkmak icin ikinmaktan zorlanmaktan basur oldum. 4 saatte bir agrikesici vurdular o halde cok zordu. Bugun 6. GunumuZ hala rahat hareket edemiyorum ama cok sukur ilk gune gore iyiyim. Benim yazdıklarımdan etkilenmenizi istemem herkesin agri esigi farklidir. Benimki dusuk demekki cok canim acidi. Uzun oldu kusura bakmayin.