Sonunda bana da yazmak nasip oldu kızlar şükürler olsun 🤲. Kız çocukları erken doğar söylentisi kesinlikle hurafe 36. Haftadan beri ha geldi ha gelecek derken 40+3te zorla aldılar kızımı 😂. Kontrollerimde hiç sancım yoktu ve bebişim son haftalarda 4 kilo üstünde çıkıyordu 40+2 de muayenemde doktorum istersen sezeryan planlayalım bebeğin kilolu gözüküyor doğumu riskli olur karın çevresi kilolu başı çıkar, omuzu takılır vs dedi ben de kabul ettim. Kızlar doktorunuz ne diyorsa onu kabul edin vardır bir hayır. Gebelik okuluna gittim kendimi normal doğuma çok hazırlamıştım sezeryandan korkuyordum da daha önce ameliyat olmadım ve devlet hastanesi olunca yapamazlar diye düşünüyordum hep. Doktorumla ertesi güne sezeryan gününü planladık ve eve geldim son eksiklerimi kontrol ettim güzelce duşumu aldım ve korkuyla heyecanla yarını bekledim. (gece 12den itibaren bir şey yiyip içmiyoruz) Sabah 8de eşimle birlikte hastaneye vardık yatış işlemlerini yaptım kağıtlar imzalıyoruz bir sürü soru soruyorlar vs vs. Ben daha işlemler olur yatış hemen yapılmaz diye hastane çantamı falan arabada bıraktım beni hemen yatışa aldılar doktor hazır seni bekliyor neden getirmedin diye kızdılar üstelik😅. Eşim hemen apar topar getirdi arabadan benim elime bi elbise bone tutuşturdular git bunu giy odana geç dediler. Ben nasıl korkuyorum ama belli etmiyorum elbiseyi nasıl giyeceğimi bile bilmiyorum açık kısmı arkaya gelecekmiş sorunca öğrendim o derece 🥲 neyse ben giyindim yatağıma geçtim hemen bi hemşire geldi nst bağladı serum taktı bi hemşire geldi sonda takılan dedi buradan okuduklarıma göre sondaya karşı çok ön yargım vardı eyvah dedim şimdi kalpten gidecem bi yandan ameliyata alınacağım hazırlıklar başladı onun paniği bir yandan başıma ne gelecek bilmiyorum stresi bi yandan canım yanacak korkusu.. Hemşire bacaklarını aç kendini sıkma dedim açtım Derince nefes aldım baya uzun bi hortum soktu biraz yanma oldu ama o kadar korkulacak bir şey değilmiş 1 dakika falan sürdü çünkü biraz oynama olmuş çıkarıp yeniden taktı. Nst bitince hasta bakıcı çağırdılar beni ameliyathaneye götürecek, bebeğin kıyafetlerini istediler battaniyesine bohça yapıp verdim. Hasta bakıcı geldi beni sedyeye aldı tıngır tıngır gidiyoruz benim yüzüm korkudan bembeyaz 🤦🏻♀️ Yolda eşimle karşılaştık helallik istiyorum savaşa gidiyoruz sanki😂 geldik ameliyathaneye orada da biraz işlemler yapılıyor dosyamı doldurdular sorular sordular vs 5 dk bekledim soğuk bi yer ama üstümde çarşaf olduğu için üşümedim pek zaten o an soğuk pek de umrumda değildi. Ameliyattan çıkanlar yanımdan geçiyor herkese bakıyorum baygın bende panik artıyor. Neyse sonunda sezeryan olacağım ameliyathane bölümüne geldim çatal gibi ama ayakları kapalı bi bölüme yatırdılar beni anestezi doktoru kadın doğum doktorum hemşireler baya kalabalıktı ben herkesle gülerek konuşuyorum korkumu belli etmemeye çalışıyorum ki onlar da bana pozitif olsun. Serumlar takıldı oksijen verildi anestezi doktoru hadi otur dedi sırtından iğneni yapıcam işte burda her şey başladı benim için. Bi hasta bakıcı omuzumdan tutuyor sıkı sıkı, bi hemşire ensemden kafamı tutuyor içimden dedim kesin çok yanıcı beni iki kişi niye tutuyor 🤣 yapıyorum derin nefes al dedi doktor kendimi sıkmamaya çalıştım derin nefes aldım ve bitti dedi bu kadar mı dedim şok oldum çok ağrılı bir şey bekledim ama inanın normal iğneden hiçbir acısı yoktu. Geri yattım yavaş yavaş ayaklarım karıncalanmaya başladı doktorum geldi karnımı bacaklarımı yarıya kadar dezenfekte ediyor. Ben başlayacak sandım doktor hanım ben daha hissediyorum diyorum doktor daha başlamıyoruz dedi😂 ben de iyice his gitti bacağımı hissediyorum ama oynatamıuorum hani böyle ayağın üstüne oturursun da uyuşur kalkınca karıncalanır ama yürüyemezsin ya öyle bi his işte😂 ellerimi bağladılar oksijen serum nabız tansiyon her şeye bakılıyor başımda 4-5 kişi bekliyor konuşmaya çalışıyorlar ben o halde doğduğunda bana saati söyleyin yükseleni önemli diyorum gülüyorlar 😂 ben sakin kalmaya çalışıyorum kendimi motive ediyorum içten içe karnımı 4 yandan çekiştirdikleirni hissettim baya o yana bu yana çektiler ama his olmadığı için ağrı yok tabi ki. Tek kötü yanı burası bi hemşire göğüsümün arasından bastırmaya başladı öyle bastırıyor ki bi gittim geldim nefes alamadım başımdakiler derin nefes al diyorlar ben alamıyorum diyorum gözlerim ayrıldı acıdan 4-5 kere bastırdı tüm gücüyle ve sonunda ağlama sesi geldi doğdu mu diyorum inanamıyorum kızımı gösterdiler bana ağlamaya başladım yan tarafıma aldılar kilosuna boyuna bakıyorlar temizliyorlar o sırada da doktorum dikişlerime başladı benim göğsüme ağırlık çöktü bastırmadan dolayı, sanki öküz oturdu öyle bi ağrı baskı.. doktoruma ben nefes alamıyorum göğsüm batıyor dedim biraz daha dayan kızını giydirip gösterelim öyle sakinleştirici yapayım gör bebeğini dedi. 1 dakika durdum dayanamıyorum dedim yaptılar hemen sakinleştiriciyi öyle bi rahatladım ki anlatamam. Doktorum bebeğini gör diyince uyuyacağım falan sandım ama gayet kendimdeydim. Dikişlerim bitti hasta bakıcı geldi teslim aldı odama doğru yola çıktık. Kapıda seslendi bayanın yakını diye eşim koştu geldi hemen bebeği sordum ben görmedim çıkarmadılar dedi odaya birlikte geçtik kızım daha gelmemişti 10 dakika sonra getirdiler üstünü soydular emzirme eğitmeni geldi hemen ten tene temas yaptı emzir 1 saat dursun göğsünde dedi. Onu kucağıma aldığımda öyle bi his geldi ki, hem olgunluk, sorumluluk, hem tarifsiz mutluluk.. insan bir anda büyüdüğünü hissediyor kızlar. Bebeğimi emzirdim güzelce emzirme eğitimi aldım ayaklarımda hala his yok tabi,, arada gelip karnıma bastırıyorlar kanı boşaltmak için o biraz ağrılı ama 10 saniue sürüyor. 10 da ameliyattan çıktım 5te yürümeye kalk hazır hissedince dediler sondamı çıkardılar hasta yakını yardımcı olsun dediler ben istemedim tek başıma önce yatağın ucunda oturdum birazcık 5 dakika kadar, sonra ya Allah dedim kalktım 4-5 adım attım baktım gözüm kararıyor hemen yatağa döndüm uzandım midem bulanmaya başladı biraz dinlendim pes etmedim geçince geri kalktım ve gayet rahat yürüdüm hiç zor bir şey değil sadece kambur yürüdüm biraz dikişlerden dolayı. Elimden geldiğinde saatte bir yürümeye çalıştım çabuk toparlamak için. Yürümeye başladıktan sonra sıvı şeyler içebilirsin dediler kahve ve kayısı kompostosu içtim bol bol. Gazını çıkarınca da yemek yiyebilirsin dediler gazımı yürüyüş yapmama rağmen diğer sabah 6da yaptım. 2 gün yatıp taburcu oldum, 4-5 gün sonra ev işi yapmaya başladım bile şimdi 40ımızı yarıladık bile 💜 kızlar başınıza gelebilecek her şeye kendinizi hazırlayıp üstesinden gelebileceğinize inandıktan sonra güçlü çıkamayacağınız hiçbir şey yok sadece kendinize güvenin bir başkasının ne desteğine ne de yardımına kendinizi şartlamayın. Hepinize hayırlı kolay doğumlar diliyorum ❤️