Hep doğum hikayeleri okuyup Allahım kesin ben yapamiycam diyordum. Bir kızım var 5 yaşında bu ikinci bebeğim ama inanılmaz bı his gelmişti kesin bişey olacak ters gidecek herşey diye. Ölürsem çocuklarım için babasına uzun bir mesaj bile yazmisligim var. 18 Haziran sabah 7 de adet sancısı gibi sancı ile uyandım ama kızımdan bildiğim için bunlar daha cerezdi. Biran evvel nişanın gelsin sancılar siklassin istiyordum. Sırf bu yüzden acısını göze alarak saat 2 de acile geldim alttan muayene sonrası Nisan geliyormuş diye okumuştum. Sancım vardı ama açılma hiç yok eve gonderdi. Devlet hastahanesi bu arada. Saat 8 bucukda beni eşim zorla hastahaneye götürmek istedi ben hala acilmam yok ne olur beni götürme diye yalvardım sancılar öbür dünyaya gidip gelmelikti. Arkadaşımı aradım Meryem Ana otu bu suya köy ben gidiyorum diye. 8 bucukda evden çıktık 9 bucukda doğum bitti. Evet çok canım yandı ama. Çocuk çıkar çıkmaz ki o rahatlamayı size tarif edemem. Sanki kafan güzel gibi gulmeler mi dersin bı gram acı kalmadi. Benim biraz yırtılmış dikis attılar ama sinek ısırığı gibi. Acı eşiği çok düşük biriyim panik atak hastasıyım hamileliğimi kendime zehir ettim. Ama rabbim yarı yolda bırakmadı. Uzun yazdım biraz ama daha da anlatabilirim aslında🥰🥰 hepinize hayırlı doğumlar diliyorum. Meryem Ana otuna güvenin ve inanarak yapın asla pişman olmazsınız