17.06.22 09:45..
Kızımın kokusunu ameliyathane masasında içime çektiğim, güzel yüzünü, simsiyah saçlarını gördüğüm ilk an..❤️
Anesteziyle alakalı konuşmak istemiyorum çünkü benim canım tatlı değildir.. Sonucu güzel olan tüm acılara dayanırım.. Çektiğim acıyı da unuturum gider.. Ameliyat anestezi sonrası çok hızlı ilerledi.. 5-10 dk içerisinde kızım sağlıkla doğdu.. Doğduğunda pek ağlamadı ve rengi tam açılmadı.. Ben ameliyathaneden çıkmadan çoktan kızım babasına kavuşmuştu.. Odamıza alıp, oksijen vermeye başlamışlardı.. Sessiz sakin pamuk gibi bir kız❤️ Ters giden bişeyler var gibiydi de sanki ona kondurmamak için kötü düşünmüyordum.. Nefesini çok hızlı alıp veriyordu.. Ciğerleri ona yetmiyordu sanki.. Biraz kendime gelene kadar yanımda yattı sonra hemşire gelip göğsüme yatırmamı istedi.. Nefesi düzensiz olduğu için emzirmeme izin vermediler.. Küçük pamuk gibi minik elleri olan bişeyi göğsüme koydular.. Şu hayatta yaşayabileceğim en güzel anı yaşamış olabilirim o an.. Kızımı kokladım, sevdim, öptüm ama nefesini bir türlü düzeltemedi.. Biraz daha hızlı nefes almaya başlayınca yoğun bakıma almaya karar verdiler.. Doğum yaptığım hastanede yoğun bakım olmadığı için Üniversite hastanesine sevk ettiler.. Bir anda kızımla hiç kavuşamamışım gibi götürdüler pamuğumu.. Ne saatler geçti ne dakikalar.. Bir türlü sabah olmadı.. Haber alamadım kızımdan.. Uzun gecenin ardından kendimi unutup hemen taburcu oldum, hızlı bi şekilde üniversite hastanesine geldim.. Kızımı görmek istedim.. Makineye bağlanmış, midesine sonda takılmış, ellerinden damar yolu açılmış, yanakları sondanın bandından yara olmuş.. Zorla nefes almaya çalışıyor pamuğum.. Ağlamama engel olmam mümkün değil, kalbimin o an yandığını hissettim.. Çok da duramadım yanında zaten hemen dışarı çıkardı hemşireler.. Hiç emziremedim ama bir damla da olsa anne sütü istemiş doktor.. Göğüslerim yana yana sürekli sağdım.. Damla damla geldi sütüm.. Her damlasını biriktirip biriktirip gönderdim pamuğuma.. Gün içinde tekrar görmek istedim kızımı izin vermediler.. Dışarı çıkardılar beni.. Meğerse kızım savaşıyormuş o sırada.. Sağ ciğeri sönmüş, tüp takmışlar, uyutmuşlar benim pamuğumu.. Canı da çok yanmış belli.. Hayata geldiği şu 1 günlük zamanda neler yaşadı günahsız kuzum.. Kalbim dayanmıyor artık.. Nefesim kesiliyor onunla beraber.. Şu an hastanenin anne otelinden yazıyorum bunu.. Uykular haram, saatler dakikalar geçmiyor..
KIZIMIN İYİLEŞMESİ İÇİN DUA EDİN OLUR MU? Sağ salim kavuşalım.. Acı çekmesin daha fazla yavrum inşallah..