Merhabalar sevgili anneler ve adayları. 40 hafta 1 günlük süren gebelik serüvenim yarın son buluyor. Oldum olası normal doğum istedim. Yapabilirim diyip cesaretlendirdim kendimi. Bu arada canı aşırı tatlı biriyim. Millet sezeryan ister normal doğumdan korkar ben tam tersi. Normal doğumda o an çeker sonrasında kurtulurum diyordum. Planladığım gibi olmadı malesef. Sezeryandan daha çok korktum ve evren onu nasip etti. Şunu çok iyi deneyimliyorum ki neden çok korkuyorsanız evren sizi onunla yüzleştiriyor. Çatı muayenem müsaitti. Bebeğim hep baş geliş pozisyonundaydı. Hiç ters durmadı. Fakat kafasını doğum kanalına bir türlü sokmadı. 36.haftamdan itibaren sol kasığımda olan kafası doğum kanalına giremedi malesef. Neler yaptım neler. Dizlerimin üzerine çöküp evi elimle sildim ki hep vileda kullanırım normalde. 30.haftamdan itibaren üşenmeden pilates yaptım. Yürüyüşlerimi aksatmadım. Zor bir gebelik geçirmeme rağmen evimi yine kendim temizledim. Her işimi yaptım. Merdiven inip çıktım. Bol bol hurma yedim. Bugün kontrole gittim. Bebeğimin başı kanala gireceğine sol kasığımdan sol kaburgama çıkmış. Yaptıklarım çocuğu aşağı indireceğine yukarı çıkarmış. Bebeğim nasıl gelmek istediğine karar verdi. Allah nasip ederse sezeryan olacağım. Umarım kuş gibi geçer. Dualarınıza ihtiyacım var. İlk gebelik. Bilmediğim bir süreç. Daha önce hiç ameliyat olmadım. Aşırı korkuyorum. Üstüne birde bende panik atak var. Spinal yapacaklarmış. Umarım sakinliğimi koruyabilirim. Bebek ilk çıktığında, o bekleme sürecinde, ameliyat bitip odama getirildiğimde, ilk emzirişimde, ilk kucağıma alışımda, ilk yürümeye kaldırdıklarında…. Allah bana yardım etsin valla. Umarım kalbim dayanabilir bunlara. Cesaretsiz bir insan olmak ne zor ya. Yarın bu saatlerde ne hissederim ne durumda olurum bilmiyorum. Endişe hat safhada ama korku ile de yaşanılmıyor. Bu çocuk bir şekil çıkmalı sonuçta. Rabbim hepimize yardım etsin. Tüm annelerimizi sağlıkla, sorunsuz, sıkıntısız kurtarsın doğumunda. Bakalım bu deneyim bana neler katacak? Sağlıcakla kalın….