Merhaba kızlar, haftalardır bu cümleleri buraya yazabilmek için bekliyordum ben de herkeste olduğu gibi. Cumartesi günü artık 40+2 olmamdan ötürü doktor muayenem vardı.Çatı muayenem de günlerdir süren 2 cm açıklığım devam ediyordu ama ne sancı vardı ne başka bir şey. Muayene çıkışı azmettim ve eve geldim hiç abartmıyorum akşama kadar pilates topu üzerinde zıpladım, sağ sol,8 hareketleri yaptım. Zaten hamileliğimin büyük bir kısmını yürüyüş yaparak geçirmiştim. Pazar sabah 5’te karnıma tam olarak regl ağrısı girdi, dedim başlıyoruz galiba :)) ağrılar artmaya ve 10-15 dk da bir gelmeye başladı, zaten her şekilde anlaşılıyormuş kızlar bu düzenli sancılar, ben anlamam diye çok korkuyordum. Sonra tuvalette nişanımın geldiğini gördüm, panik yapmadım ve evde sancılarımı çekmeye devam ettim. Öğlene kadar her şey güzeldi ama belli süre sonra benim ağrım artmaya başladı, şiddetli regl sancısı çektiğinizi düşünün. Neyse takipli olduğum hastanenin aciline gittik ve 3 cm açıklık dedi eve geri gönderdi doktor, bir şey olursa gelirsiniz dedi. Ben eve geldikten sonra akşamüstü 3-4 gibi artık tamamen ağrıya dayanamadığımı fark ettim(aslında o ağrı hiçbir şeymiş abartmışım🥲) yeniden hastaneye gittik ve benim yatışım yapıldı, günüm dolduğu için artık riske atmak istemediler. Beni duşa soktular, çok sıcak suda pilates topunun üstünde zıplamaya başladım, sancılarım gerçekten evdekinden çok daha fazlaydı ama suyun rahatlatıcı etkisi doğru, hastanenizde böyle bir avantajınız var ise mutlaka kullanın canlarım. Neyse bir saat banyo sonrası açıklık kontrol edildi ve 5 cm olmuştu, sancılarım düzenli 100’den aşağı inmiyordu resmen ve ben kıvranıyordum🥲 ağlamaya başladım ama bu hem heyecandan, hem dürüst olmak gerekirse acıdan, hem de ne yapacağım diye düşünmekten. Epidural istediğimi söyledim,7 cm olunca epidural taktılar, inanın çekilen sancının milyonda biri kadar acıtan bir şey değil. Bu bir kamu spotudur kesinlikle şansınız var ise epidural taktırın, muhteşemmmm bir şey kuş oldum kuş😂💖 sancılarım 100 çıkıyor sadece 10 kadar hissediyorum, anestezi doktoru ile ufak bir pazarlık yaptım, hocam hiç hissetmesem olmaz mı diye ama o kadar da değil kız nasıl doğurucan dedi🤩 epidural takıldıktan yarım saat sonra tam açıklıkla doğumhaneye alındım, doktorum geldi. Gebe eğitimlerine katılmıştım, ıkınma ile ve nefes egzersizleri ile alakalı konulara baya hazırlıklıydım hepsini yaptım, yani ıkınma hissi zaten geliyor, inanın “bağırmak ne yaaa “diye düşünen ben kıyameti koparttım ama diğer yandan çok da sakindim, yani ıkınma hissi gelince hiç nefessiz çatlayana kadar ıkındım ama durunca beni artık rahat bırakın diye çığlık çığlığa bağırdım yalan söyleyemicem, 15 dakika içinde bebeğimi çıkardılar. Yanıma verdiler, eşimde geldi. Yani biz ağlamaktan hemşireleri bile ağlattık diyebilirim, kapıda bizi bekleyen sevdiklerimiz iğnelerle,serumlarla ayakta durmuşlar, ayılan bayılan mı dersiniz, doğumhaneden içeri girmeye çalışan mı…🤦🏻♀️Bebeğim kakasını yapmış şekilde doğdu ama çok şükür bi sıkıntı çıkmadı. Kızlar her şey, o sancılar, zorluklar hepsi ama hepsi bir anda bitiyor, 3 tane dikişim var o da artık ben ne yaptıysam bebeğin gelmediğini söyledi doktorum, mecbur açtım dedi, farkında bile değildim düşünün. Dikerken biraz hissettim ama zor bir şey değil. Şu an kızım yanımda uyuyor, ben gayet iyiyim, sadece dikişlerim biraz hassas o da çok normal daha 2 gün oldu🥲 Sadece inanın, ben öyle yaptım. Sancı çekerken de, çığlık atarken de, eşimi ve kızımı düşündüm hep. Kavuşmamızı düşündüm, geçecek. Hepiniz bir avazda kurtulun inşallah. Doğum bir travma değil, bir mucizeymiş unutmayın. Şu an o mucizenin kokusunu size tarif edemem.. Hepiniz sağlıkla kalın, aklınıza takılan her şeyi cevaplarım. Görüşmek üzere😊🥰🥳