Zln2152
Yaşamayan asla anlamaz bunu. Bende yalnız kalamıyordum ama bi o kadarda yalnız kalmak istiyordum. Çok ama çok zor süreçler.
İlk 40 gün zaten çok zor geçiyor. Lohusa yalnız bırakılmaz derler bizde. Banyoda bile yalnız bırakmadılar beni. Acısını anlatmaya kelime yok zaten ama dediğim gibi yaşayın acınızı ve zaman inanın her şeye iyi geliyor.
Eşinizde eminim durumun şokundadır. Birbirinize sarılıp yaraları iyileştireceksiniz. Ben 2 ay kimsenin benimle bu konuyu konuşmasına izin vermedim. Ama meğerse konuşmak iyi geliyormuş. Derdinizi anlatın, paylaşın konuşun ama yalnız kalmayın. Çok zor çok iyi biliyorum ama yaşamaya devam etmek zorundasınız. Size ne iyi gelecekse ona sığının.
Başta acı biraz daha hafif oluyor. Fiziksel olarak çok acı çektiğinizden ikisi birbirini dengeliyır. Biraz zaman geçtikçe daha çok acı çekeceksiniz. Sonrada zamanla alışacaksınız. Ben hala daha bebek sevemiyorum. İçim cız ediyor.
Hamile kalmak için acele etmeyin lütfen🙏🏻 Kendinize ne iyi gelecekse onu yapmaya çalışın. Bir şekilde oyalanacak bir şeyler bulmaya çalışın. İnsan düşündükçe aklını kaçıracak gibi oluyor.
Ben size nasıl toparlandığımı anlatayım. Bebeğimi kaybettikten bir kaç ay sonra sosyalleşmeye başlamıştım. Biriyle tanıştım derdimi anlattım, gözleri doldu o kişinin. Beni teselli etti. Sağolsun çok iyi bir insan kendisi. Benim acım çok büyük ya bana destek olduğunu düşündüm. Aradan bir kaç gün geçtikten sonra beni teselli eden kişinin evladının babasının silahıyla intihar ettiğini öğrendim. O gün dedim kendime evet çok acı çekiyorum ama hayata da dönmeliyim. Beterin beteri var diye. Bir musibet bin nasihatten iyidir diye boşuna dememişler.