Merhaba kızlarrr bugün sizlere hikayemi anlatmak istedim belki erken doğum yapacak annelere umut olur ☺️
Erken dogum yapacagım 20 haftadan sonra belliydi plesenta yaşlanması çok hızlı ilerliyordu ve her an bebekden ayrılıp bebegime zarar verebilirdi. 2 sene önce bu yüzden bebegimi kaybettigim için çok daha tedirgin çok daha umutsuzdum aslında. Haftada 2 kere doktor kontrolündeydim sürekli testler yapılıyordu 3 ayrı doktorla yürüttük süreci hemen hemen. 33ü görürse mucize 1 kiloyu görürse baya iyi deniliyordu. Artık doktorumuz bekleyemem riske atamam 35de alacagım 1700 ölçüyorum küveze girecektir dediginde yüregime sızı düştü sanki benim bi parçamdı ve ordan çıkmasını istemiyordum 🥲 küveze kendimizi öyle alıştırdıkki birisi belki girmez dediginde yok yok kesin girecekmiş der olmuştuk. 1 2 prematüre kıyafet dışında hiçbir hazırlık yapmamıştım. 😂 ameliyathaneye girdigimde küvez bile oradaydı yenidogan doktoru ordaydı. Doktorum aglama sesini duymazsan korkma dedigi için zor da olsa o an kendimi hazırladım ona.ameliyathaneye girerken en kötüsüne alıştırdım kendimi bakamam bile diyordum bakarsam kötü birşey olursa unutamam. Vee sonra bir aglama sesi hemde nasıll 😂 1700 1800 denilen yavrum 2100 olarak dünyaya geldi ve küvez ihtiyacı olmadı mememide hemen kavradı 😌 bu süreçde bol bol dua ettim bol bol kuran okudum dinlettim allahtan ümit kesilmez canlar 33ü görmez alırız denilmişti heran herşey olabilir denilmişti ama allah büyük 🙏🏼 Umutsuzluga kapılmayın.
Çok uzun oldu hakkınızı helal edin ☺️