Evet kızlar 12 gün önce başladı yolculuğumuz daha önce yazmıştım zaten okuyanlar biliyordur 38+5 haftamda bebeğimin 4100 grAm olması sebebiyle sezeryana karar verdik doktorumla mayısın 30 sabah 8:30 hastaneye gittik yatış işlemlerim yapıldı ve hemen odaya çıktım hemşire geldi önlük giydirdi ve sontayı taktı hiç acımıyor korkmayın hemen ameliyat haneye aldılar özel olmasına rağmen eşimin alınmaması beni biraz korkutmuştu neyse belden yapılan iğne hiç acıtmıyor sadece girdiğini hissediyorsunuz hemen bitiyor sonrası bi sıcaklık geliyo ve iş ondan sonrasında ben geçmi uyuştum anlamadım yada beklemediler kestiği an bi acı hissettim ve acıyo diye bağırdım beklerim tamam uyuşsun iyice dedi sonrasında bişe hissetmedim ama daha sonra iyice açmaya başlayınca acıyo diye daha çok bağırdım artık psikolojik miydi korkudan neydi anlamadım kolumdan da iki tane iğne yaptılar sonra devam ettiler ve çoktan uyuşmuştum çok geçmeden bebeğim çıktı ağlama sesini duydum bana gösterdiler yanıma koydular fotoğraflarımızı felan çektiler o an herşeyi unutuyorsunuz başımdan ayrılmayan bi hemşire vardı eşim gibi davrandı okadar sıcaktıki yanaklarımı sıkıyor elimi tutuyor Allah ondan razı olsun bana çok destek oldu benide dikip odaya aldılar daha sonrasında çok ağrım oldu serum ağrı kesici hepsi geçiyo yarım saat sonra kahve çay meyve suyu ve çikolata yedim bide bol bol su ikinci gün anca gazımı çıkarttım bol bol yürüyüş yaptım hastanede de bi saat yarım saat arayla iki gün sonra taburcu olduk bebeğim ve ben çok iyiyiz dikiş yerlerim de tabi ağrılarım halen devam ediyor o acıları duymasaydım gerçekten benim için çok pozitif bir doğum olscaktı ama hatırlamak bile istemiyorum o anı Allahım isteyen herkese nasip etsin tarifi olmayan bi duygu çok uzun oldu kusura bakmayın herkesin doğum hikayesini okur heyecanlanırdım sonunda banada yazmak nasip oldu 🙏🏻