Burayada yazmıştım tansiyonum 14 lerde çıkıyordu ve elim ve ayaklarımda şişme ödem vardı cuma günü normal doktor kontrolüne gittim 37+2 haftallıkken doktorum çatı muayenesi yapacaktı ama tansiyonum orda da yüksek çıkınca acile tansiyon takibi yaptırmaya götürdü tansiyonum düştü 15 dakika aralar ile 3 kez ölçüldü 15/10 16/10 civarı çıktı hemen yatıştım yapıldı sabaha kadar gözlem altında tutulup sezeryana alındım 12 den sonra yeme ve içmeyi kesitim tansiyon ilacım çoğaltıldı ve kan tahlillerim idrar tahlillerim yapıldı sabah 8 de sezerayana girdim hiç bi problem yoktu bebeğime kavuşacaktım ameliyathanede sondam takıldı canımı acıttı evet ama koşa sürdüğü için çok hissetmedim ardından doktorum geldi ve sonrasını hatırlamıyorum sezeryandan çıkıp odama kendime gelmeye hatırlamaya başladım sadece bebeğimi sayıklamışım bebeğim iyi mi enfeksiyon kapmış mı küveze girdi mi hani nerde diyip durmuşum eşim bebeğin fotoğrafını gösterirken 10 kez hatırlamamışım ve tekrar göstermesini istemişim buraları eşimden dinledim ardından herkes odadayken üstümde kum torbası vardı karnımın içi çok ağrıyordu nefes alamıyordum anneme anne altımda bişey serilimi ped taktılar mı diye sordum annem yok daha giydirmediler dedi ve anneme dedim ki anne çok fazla kanamam oluyor sanki içimden büyük büyük parçalar gidiyo ve her bu parçalar giderken canımdan can gidiyor dedim tam lafım ağzımdayken hemşire odaya geldi kanama kontrolü yapmak için herkes odadan çıktı o beni alttan muayene etmesi ve benim çığlık atmam onun doktorları çağırması bir oldu elleriyle tam bir şekilde vajinal muayene yaptı ve ben o an size yemin edebilirim bebeğim kadar büyük parçalar düşürdüğümü hissettim doktor rahim çok dolu hemen ameliyathaneye diyip beni o halimle başka sedyeye geçirip üstümü çarşafla örtüp ailemin gözünün önünde korkunç şekilde götürdüler hemen kan başvurusu yapın kan lazım dedi aileme hiç bi açıklama yapmadılar doktorumda telefonda kan için telefonda konuşup duruyordu ameliyathaneye sadece bebeğim odada tek kaldı diyip gittim ve doktorun tekrar beni alttan muayene edip çığlık bastığımı hatırlıyorum sonra gözümü açtığımda odamızı başka bir odaya almışlar ve gözümü orda açtım cumartesi doğuma girdim pazartesi taburcu oldum o süre zarfı içinde ilk yürüyüşümü gece 11:30 yaptım ve sadece bi kase çorba içtim çok geç yürüttüler beni ve sondamı iki gün boyunca çıkarmadılar açılan damar yolları vurulan kan sulandırıcıları 20 tane den fazla verilen serum bir sürü ağrı kesici 2 kez verilen kan ve yapılan bir sürü iğne çok zorlu ve beni topraktan bir süreç oldu bebeğimle ilgilenemedim yürüyemedim sondayla gezmek çok zordu gaz çıkarmam bile pazar akşamı ilaç ile oldu ve vücudumda çok fazla ödem var yumuşacık olan bacak etlerim ayaklarım şuan cansız manken gibi taş gibi ama her şeyin sonunda kızıma kavuşmak çok güzel hep bu zor anları hatırlarken onu n kokusunu içime çekip çok zordu ama bunun için değerdi diyorum ve öyle teselli ediyorum kendimi umarım herşey güzel olur