Kızlar yazdıklarım uzun olabilir elimden geldiğince detay vermeye çalışacağım ilk doğumun olduğu için öncesinde bu doğum sürecini çok merak ediyordum bu yüzden kendi yaşadığım tecrübeyi birebir aktarmak istiyorum.
Hamileliğim pek sallantılı geçti.(kist patlaması, covid hem de 2 defa , sürekli bulantılarımdan serum yiyordum.) Bebeğim ile ilgili herhangi bir sorun yoktu. Gelişimi çok iyiydi. 34. Haftaya geldiğimde sancılar sebebiyle hastaneye gittik. Yatışım yapıldı doğumum başlamış. Nts cihazında %100 sancıları gördük. Defalarca doğumhaneye alındım. Ama bir türlü açılmam olmuyordu. Ben bu sancıyı bir hafta kadar çektim ( normal doğumu istiyordum aksini asla düşünmüyordum.) 2 defa yatışım yapıldı. Artık çatı muayeneleri, sancılar ve bir türlü açılmamın olmayışı beni psikolojik olarak yordu. Ama hala normal doğumda ısrarcıydım. Doktorumuz sezeryanla almayı teklif etti. Ben kabul etmedim oda haftamız erken diye adalat kullandırarak doğum kasılmalarını durdurmaya çalıştı. Bu ilacı bir hafta kullandım. Nefes darlığı, kalp çarpıntısı yapınca derhal bıraktık. Artık sancılardan dayanamayacak hale gelmiştim. Doktorumuz çatı muayenesinde çatımın cok dar oldugunu dogumun zor olacağını söyledi. Sonrasında 36. Haftada bebeğimin kordonu boynuna dolanmış bunu gördük. Normal dogum yapılabilir ama kasılmalar arttıkça bebeğin boğazını sıkabilir, ben de her an seni acil sezeryana alırım dedi. Bu süreçte eşim ve ben çok yıprandık. İlaçlar yüzünden bebeğimin hareketleri kısıtlanmıştı. 37+0 haftada sezeryana girdim.
Ameliyathane çok soguktu ama ben korkudan titriyordum. Kendimi kastığıma değmedi korkulacak bir şey yokmuş. Bebeğim doğar doğmaz hemen ilgilenmek ,emzirmek istediğimden dolayı spınal oldum. Yavaş yavaş ısınıyor bacaklarınız iğne sonrasında ve iğne olurken belimden asla acı çekmedim. Doktorumuz sakinleştirdi elimden tuttu iğne esnesında ve sadece kıpırdamamam gerektiğini söyledi. Hemen bir kaç saniyede bitti. Benim uyuşmam beş dk kadar aldı bu yüzden biraz bekleyip öyle başladılar. Başımda bir kaç hemşire sürekli benimle kontaktaydı. Konuşuyorduk derken ne olduğunu anlamadan bebeğimi bana uzattılar. 🥺 2 dakika bile sürmemiştir. Yanağıma koydular ama ben şoka girdim. Çok güzel bir bebekti 😍.2800 ve 45 cm olarak doğdu. Sonrasında bebeğimi muayene için hemen götürdüler. O sırada içimi temizlemeye başlamışlar midemde garip bir his hissettim canım acıyor dedim. İçini temizliyoruz biraz dayan dediler. Biraz bağırmış olabilirim canım acıyor diye. Sonra bir anda uyumuşum. Sanırım uyuttular tam ameliyatın bitişine doğru ayılmışım. Çıktıktan bir süre sonra ayağımdaki uyuşukluk , hissizlik sıcaklık geçmedi. Ama parmaklarımı kıpırdatabiliyordum sadece acı hissim yoktu. Ameliyat toplar 20/25 dk kadar sürmüş.4 saat kadar sonra sıvı alımına başladım. Bol bol nescafe içtim (baş ağrısını önlüyor diye duymuştum.) Sütüm insin diye rezene içtim( onun da faydasını gördüm). Bebeğimi hemen emzirdim. Çok şükür hiç bir problem yaşamadık hemen emmeye başladı. Ama narkozun etkisi geçtikçe ağrılarım başladı hemşireler hemen ağrı kesici yaptılar. Rahatlattı 4 doz kadar yedim hastaneden çıkana kadar.Her ağrım oldukça söyledim.Ameliyattan 5 saat sonra ilk defa yürümeye kalktım. Yere bakmayın başınız dönüyor. İlk yürüyüş acılı ve zordu ama yürüdükçe rahatladım sanırım azıcık katlanmanız lazım. Ben elimden geldiğince kalkıp yürümeye çalıştım. Her seferinde kastırıyordu dikişler ama yürüdükçe açılıp rahatlıyor. Gazı çıkarmam da zor olmadı zaten yürüdükçe bağırsaklar çalışmaya başlıyor. Ameliyatın benim açımdan en en zorlayıcı yanı kanamamı kontrol etmek için belli aralıklarla hemşirelerim karnıma bastırmalarıydı. Çok kibarlardı ama o bölgeye baskı çok canımı yaktı. Sakın hemşireye engel olmaya çalışmayın, iyiliğimiz için yapıyorlar. Azcık dayanmanız gerekiyor. Taburcu olmama yakın su geçirmeyen pansuman yapıldı.( meğer karnımı kastıran şey dikiş yeri değil yapılan pansumanmış. İlk pansuman çıkarılınca çok rahatladım. Yürüyüşüm değişti.) Eve gelir gelmez duş aldım eşimin yardımıyla. Duş almak rahatlattı. Bir de ameliyathane çok soğuktu ,odamın içi sıcaktı bu ani ısı değişimi beni etkiledi. Kaslarım tutuldu. Ameliyat acısından çok kas ağrısı çektim. Sürekli nefes alırken iğne gibi batıyor. (Hala daha geçmedi sık sık terliyorum çünkü). Bu gün ameliyatın üzerinden 4 gün geçti. Sızılar var zorlamıyorum kendimi yoruldukça oturuyorum, kendimi iyi hissettikçe yürüyorum. Şunu söylemem gerekir normal doğum içimde ukte kaldı. Çok denemek istiyordum. Ama nasip olmadı. Hem size motive olsun şunu söyliyim bebeğinizin kokusu tüm bu ağrıları kötü deneyimleri silip atıyor. Hiç bir şekilde korkmayın herkesin acı eşiği farklıdır. Yapabileceğinize inanın. Bana bu süreçte eşimin çok desteği oldu, ve kendi ailemden çok kaynanam da destek oldu. Onlar olmasa ne yapardım bilmiyorum. Size gereken tek şey yanınızda olup size destek olan insanlar gerisi zaten geliyor.
Sizin ekstra sormak istediğiniz bişey varsa seve seve cevaplarım. Herkese hayırlı, güzel doğumlar nasip etsin allahım. Bu güzel duyguyu isteyen herkes yaşasın. 🙏❤