Herkese merhaba kızlar 💕 Sonunda buraya benimde hikayemi yazdığım gün geldi de çattı.
. 1 Haziran günü sabah saat 8 buçuğa gün almıştık.
Gece heyecandan uyuyamamıştım. Saat 4e kadar.
1 saatlik uykuyla uyandım. Saçımı makyajımı yaptım ,eşyalarımı toparladım eşimi annemleri ve kaynanamları uyandırdım hep beraber yola çıktık..
Hastaneye gidine kadar heyecanım arttı. Tabi karnımda minik oğlum dönüp duruyordu yalnıız değilsin bende çok heyecanlıyım der gibi 🥹
Yatışımızı yaptık odaya geçtik. Üstümü giymem için önlük vs getirdiler. Sonra nst alındım. Bitince geldiler odaya ve ameliyathaneye doğru yola çıktık. Kapıya kadar hiç ağlamadım. Ameliyathane kapısına gelince kavuşma heyecanı , onları kapıda bırakmanın verdiği hüzün derken karmaşık duygulara girdim ve kapıda ilk gözyaşım süzüldü gözümden. Neyse anesteziye teslim ettiler. Ben titriyorum korkudan. Çok gerilmiştim..
Ameliyat masasına geldik oturdum hafif öne doğru eğilir pozisyonda.
📍 Burda hep yazarlardı , deneyimlemeden inanmadım bende ‘anestezi iğnesi’ gerçektende açtıkları damar yolundan daha az acıtıyor.
Çok hafif bir ağrısı vardı. Çok rahatlattı beni ağrısının olmaması.
📍 Sondam anesteziden sonra takıldı. Hiç ağrı hissetmedim.
Masaya uzandım ve ameliyatın başlamasını bekledim. Karnıma batikon sürdüler onu farkettim. Sonrasında biraz bulantım oldu. Çok az kustum hemen mide bulantısı için ilaç verdiler anında geçti. Ameliyat başlamıştı hatta oğluma ulaşmışlar bile. Göründüğünü falan söylediler. Ben tek bir çekiştirme Nil’e hissetmedim ne yaşan söyliyim. Hafiften göğsüme bastırdılar. Orada canım yandı korktum daha kötüye gidecek diye. Ama hemen ağrı kesici yaptılar ve ağrım sanki sihirli bir değnek değdide yok oldu. Korkudan uyutun beni demiştim iyiki uyutmadılar çünkü anında geçti ağrım.
📍 Kızlar ameliyat esnasında herhangi dayanılmaz bir ağrı , bulantı , vs yaşadığınızda anında ilaçlarla müdahale edip, o şikayeti ortadan kaldırıyorlar bunu bilerek girin ameliyata. Ufacık bir panik yapmanızı gerektirecek bir sorun olursa onu hemen ortadan kaldırıp sizi rahatlatıyorlar.
Neyse sonra birden ses geldi. Ve o an kalbim ısındı. Hayatımda duyduğum en güzel tınıydı.. Dünyanın en güzel sesi… 🥰
Ve sonra yanıma getirdiler öptüm göğsümde sustu.. ben şaşkındım o benden daha şaşkın.. Allahım isteyen herkese nasip etsin .. Yok kızlar yokk. Gerçekten bunu tarif edecek kelimeyi türkçeye koymamışlar. Herhangi bir dilde olduğunuda düşünmüyorum..
Odaya geldim. 4-5 saat hiç ağrısızdım. Sonradan hafif hafif başladı sızılar. Ama dayanılmayacak gibi asla değil. Ağrı kesici istemedim , uyuşukluğumun tam geçmesini bekledim.Karnıma hafif masaj yapar tarzda baktılar bastırmadan. Sonrasında zaten hemen sondam çıksın diye yürüyüşe kalktım. Biraz canım yandı yalan yok ama asla dayanılmayacak ağrım olmadı hiç. Bir kere daha yaşasam bu ameliyat sürecini asla bukadar gerilmem. Çok rahattı asla korkulacak birşey yok. Şimdi oğluşumun doğmasının üzerinden 3 gün geçecek nerdeyse. Sık sık yürüyüş yapıyorum. Arada bel ve baş ağrıları oluyor. Yavaş yavaş azalıyor şiddetleri ama.
Neyse..
Buda bizim hikayemizdi.
Hepinize teşekkür ediyoruz güzel anneler okuduğunuz için..
Umarım korkanlara , merak edenlere bir nebzede olsa faydam olmuştur.
Sorularınız varsa mutlulukla cevaplayabilirim 💗🫶🏻