4 HAZİRAN 2021 saat 12:40 13:00 civarları canımın paresinin doğduğu gün hayatımın en güzel günü nerden bilebilirdim onunla birlikte bütün yaşama sevincimin söneceğini
Canımın ciğerini doğurdum yanıma getirdiler misler gibi kokuyor cennet kokulum nerden bilebilirdim onunla geçireceğim zamanın 4,5 ay olduğunu emzirdim sezeryan mış kesmişler biçmişler umrumdamı o yanımda olsun yeter gözüm hiçbirşeyi görmüyor o gece hep uyudu sabah doktora dedim kızın gece hiç uyanmadı ağzı açık uyuyor birde emerken yoruluyor tırnak uçları mor kontrol etti kalbinde bir sıkıntı var bu bebeğin deyip sevk etti hayatımın dönüm noktası kahroldum bittim olsun ameliyat olur iyleşir benim kızım Sakarya medar hastanesine sevk edildi hastaneden tek başıma çıktım üzüntüden gözüm hiçbirşeyi görmüyor evde kızımdan haber bekliyorum enfeksiyon varmış sadece diyorlar cuma günü doğum yaptım salı telefon çalıyor eşim hastaneye çağırılıyor bana kimse birşey demiyor birde gelip demezlermi kızım ZEHRA AMİNE nin acil istanbula sevk edilmesi lazım bana gene birşey söylenmiyor ağlaya ağlaya gittim canımın ciğer zor nefes alıyor rengi sapsarı ben ortalığı yıkıyorum ağlaya ağlaya meğer yolda ölür denmiş eşime bana demiyorlar ya kızıma kıyafet hazırlıyorum lazım olur ne giydirecekler bebeğime İstanbul’da çok şükür ameliyattan çıkıyor bir kaç gün geçiyor uyandırıyorlar beni istanbula çağırıyorlar basıl heycanlıyım çiçeğime kavuşacağım bu arada hastalığı hipoplastik sol kalp sendromu kalbinin sol tarafı yok sağda kapak yetmezliği delikler var damarlarında sıkıntı var aort şah damarı dahi sıkıntılı neyse biz hastaneden çıkıyoruz tam 4 ayına kadar çok iyiyiz evdeyiz üstüne titriyorum her hafta yeni oyuncaklar bana bir bakıyor dünya duruyor o ara her oyuncağa ayrı bir seviniyor canımın ciğeri derken ikinci ameliyat vakti geliyor gidiyoruz kızıma ilk anjio yapıp yanıma getiriryorlar bacağı mosmor şişmiş birbuçuk saat hiç durmadan ağladı o ağlıyor ben ağlıyorum canım ciğerim derken yemek yememeye başladı yoğun bakıma alalım dediler soğuk havale geçirmiş yopunbakımda aklım çıktı yerinden içim gidiyor ben yanında değilim devamlı ağlıyor tabi bana kameradan doktorlar yarım saat hafta içi gösteriyorlar ben ağla ağla derken doktor geldi ilk ameliyatıma geç kaldığı İçin ağır işlemler yapamadık çift ameliyat olmak zorunda çıkamayabilir dedi saat 8:30 ameliyata girdi akşam 18:40 ameliyattan çıktı ben havalara huuyorum bitti bitti iyi olucak derken 2 gün dayanabildi 17 ekim Kızım vefat ettİ heryerleri kesik dikiş heryeri kanıyor yıkıyoruz birdaha kanıyor yıkıyoruz bir daha ağlamadım sevdim onu canım kızım çiçek kızım dedim kokladım saçlarını okşadım korkma annem ben burdayım dedim beni öyle görmesin diye ama gelin sorun ki ondan sonra benim hayatım hiçbir zaman eskisi gibi olmadı şimdi yine geldi 4 Haziran kızım 1 yaşında olacaktır nasıl atlatırım o günü bilmiyorum
26 haftalık hamileyim ama elimde değil o günü düşündükçe ağlıyorum kahroluyorum istemiyorum o günü yaşamak bana ölüm