39+2 de rutin kontrolüme gitmiştim. Nstde ağrım çıktı ve 2 cm de açılmam varmış. Ben bi heyecanlandım bi heyecanlandım hemen doğurcam sanıyom ahhh neler bekliyomuş beni neler 😅
Ben sanıyorum ki eve gönderirler bi güzel sıcak duşumu alırım pilates topumla hareket yaparım iki üç hurma yerim de nerdeee🤦🏻♀️ Yok şekerin var yok tiroidin yüksek derken beni hemen yatırdılar. Bu hafta doğurman lazım dediler. Çarşamba günü yatışım yapıldı ve kendi ağrım şiddetlenmeyince gece suni sancı takviyesine başladılar. Çok sabırlıydım, doğuma o kadar hazırdım ki ağrımın şiddetlenmesini sabırsızlıkla bekliyordum o kadar motive etmiştim kendimi. Neyse sabah oldu akşam oldu bi gün geçti derken cuma sabahına kadar suni sancı çektim fakat açılmam 4 cm den ileri gitmedi. Eve göndermelerini istedim imza atıp çıkmayı göze aldım fakat eşim cesaret edemediğinden çıkamadım. Benim motivasyon bi gün sürdü iki gün sürdü derken üçüncü gün çıldırmak üzereydim. Sancıdan çok açıklık muayeneleri yordu beni 😥. Tamam dedim az daha dayan ya bugün ya yarın kavuşursun kızına. Sonra demesinler mi üç dört gün daha sürebilir bu süreç. Ağlamaya başladım gerçekten dayanılacak gibi değildi. Gelen doğurdu giden doğurdu ben kaldım artık mahvolmuştum. Sezaryene alabiliriz açılman ilerlemezse dediler. Bugüne kadar asla sezaryen olmam diyen ben hemen kabul ettim. Demek ki asla büyük konuşmamak gerekiyormuş.
Sezaryene girince ne olduğunu anlayamadan bitti gitti herşey. Kızıma sağlıkla kavuşmuştum. O kadar güzeldi ki anlatamam. Ağrıdan acıdan doya doya sarılamadım ama şimdi çok mutluyuz şükürler olsun. Normal doğum içimde ukte kaldı sezaryen yerlerim sızladıkça diyorum ki keşke biraz daha sabretseydim. Hayırlısı böyleymiş demek ki. 🥰🥰 Allah herkese hayırlı doğumlar nasip etsin. Sağlıcakla kavuştursun bebeklerinize ❤️
Sorularınız varsa sorabilirsiniz🥰