Herkese selam bunu ne zaman yazacağımı bekliyordum kızlar . Bebeğim doğsun diye o kadar sabırsızdım ki . 17 mayısta öğlen saat 12 gibi uyandım altımda bir ıslaklık vardı WC gittim sıvı geliyor azıcık ama ben suyum geldiğini düşünmüyorum çünkü gece hastaneye gitmiştim test yapılmıştı suyum gelmediğini söylemişti. Neyse ben ped taktım mutfakta kendime kahvaltı hazırlıyorum sıvı artmaya başladı ve ben artık fazlasıyla ıslandım tutamıyordum hiç sancım yoktu . Panikledim eşimi uyandırdım . Eşimle hemen çıktık hastaneye gittik ama havlular altımda tampon yapıyorum kendimi rezil hissettim . Hastane başka bir hastaneye sevk etti ve kanama gelmeye başladı biraz . Hastaneye vardık muayene oldum ve doğum başlamış sancım yok hastaneye yatırdılar beni bekliyoruz lama yapıldı bu sürede . Akşam saat 10 gibi kendi sancım vurmaya başladı ölüyorum sanki resmen . Doğum odasında muayene de 2 cm açılmam vardı . Sürekli yürüyorum ayakta biraz daha aza iniyor sanki sancılar yada ben öyle hissediyorum . Kafamı artık lavaboya vuruyorum sancıdan . Sürekli muayene yapıyorlar açılma oluyor mu diye derken sancım arttı ve yürürken ıkınıyordum acıdan 8 cm açılmam oldu ve doktorlar toplandı nst bağladılar bebek kalp atışları zayıflıyordu karnıma sürekli vuruyorlar sallıyorlar ben yalvarıyorum ne olur kurtarın diye derken kusmaya başladım ve baygınlık geçiriyorum doktorlar ıkın vs derken zorluyorum Olmuyor beni ayıltıyorlar ben kendimi sıktım zorlu bi ıkınma ile bebeğin kafası çıktı sonunda ohh diyorsun bebeğimi kucağıma koydular öptüm dünyalar benimdi sanki . Doktorlar hızlı bi doğum gerçekleştirdiğimi söyledi ama benim canımdan can kopmuştu . Şimdi 7 günlük olduk çok şükür 🙏🏻