Msl22 kuzum sakin ol, çok zor geliyor insana ama olabiliyor böyle şeyler. Biraz dişini sıkman gerek sadece. Benim de bebeğim 55 günlük şuan ve 39+1 doğdu. Ciğerlerindeki sıvıuı boşaltamadığı için küvoze aldılar , başka hastaneye. 5 gün göremedim. Ne yaşadığımı kendim biliyorum. Sezaryen acısıyla zorla yürümeye çalıştım ağlaya ağlaya, bir an evvel çıkayım da bebeğimi görebileyim diye. Doğar doğmaz anasız babasız tek kaldı camların ardında diye yedim bitirdim kendimi. Sonra silkelendim onun bana ihtiyacı olduğunu düşünerek güç buldum toparlandım devamlı süt sağdım. Taburcu olup gittim 2. Gün görmeye , baktım elinin üzeri mor. Dokunamadım sarılamadım camın ardından bakıp elim boş eve döndüm içimi çeke. Süreç insanı zorluyor ama onların varlığıyla güç bulmalıyız. Bebeğim şuan kucağımda her iey geçip gidiyor inan bana. Toparlar o da merak etme güçlüler onlar. Sen de güçlü ol. Umarım her şey bir an evvel geride kalır, güzel günlerde sağlıkla bebeğini koklar sarar sarmalarsın🧡