Seni o kadar iyi anlıyorum ki. İlk hamileliğimde bende düşük yaptım ve eşimle yıkıldık resmen. Bende ilk önce az kan gitti hemen doktora gittim. Progestan verdiler eve geri yolladılar. Eve geldikten sonra daha çok kanamam oldu ve büyük bir parça düşürdüm. Ben dedim ki tamam bebek gitti. Bu defa özel hastaneye gittim. Doktor bana bebeğin duruyor dedi. Nasıl olur parça düşürdüm dedim inanmadım doktora. 5 haftalıktı ve bana kalp sesini dinletti. Eşimle şok olduk. Durumu takip etmeleri için doktor yatışımı verdi. Üç gün serumlar progestanlar bı sürü şey yaptılar. Ama kanamam hiç kesilmedi. Doktora bunu diyince de maalesef gerekli açıklamayı yapmadı. Üçüncü günün sonunda kalbi yavaşlamış gebeliği sonlandırmamız gerek dedi. O an o doktora olan tüm inancımı kaybettim. Ve çıkışımı aldım. Evime gitmek istedim. Eve geçtiğim an bi parça daha düşürdüm. Çok kötü bir psikoloji. Bu defa devlet Hastanesi’ne gittim çünkü özel hastane para almak adına düşüğüm gerçekleşmişken beni üç gün oyaladı. Devlet Hastanesi’ne gittiğimde düşük gerçekleşmiş ama ufak parçalar var kürtajla alacaz dediler. O kadar çok korkuyordm ki kürtajdan elim ayağım titreye titreye o masaya yattım ama tabi uyuttular ve hiç bir şey hissetmedim. Sonrasında da bı şey hissetmedim bu yüzden korkma. Aradan 3 ay geçti ve çok şükür hamile olduğumu öğrendim şuan 8 haftalık hamileyim. Rabbim isteyen herkese nasip etsin. Biliyorum uzun oldu ama insan bazen yazmak istiyor. Çünkü ben içime atmıştım her şeyi.