Meltem423 sedyeyle odaya gidişimi hatırlıyorum hayla narkozun etkisindeydim anne diye ağlıyomuşum sonra bebeişimi gördüm bu çok küçük diye ağladım bu seferde yataktan doğrulurken hıh derken hapşururken filan çok acımıştı hatta hemşireye ya dikişlerim patlarsa hapşurunca diyordum dakika başı tabi imkansız açılması ama insan korkuyor ben sonta takıldı diye biliyordumda buğun kaynanam dediki sonta yoktu hemşire elini sokup içini temizledi sonra ben kendim tuvalete filan gittim yürüdüm bol bol gaz çıksın diye sezeryandan sonra eçerde parça filan kalmasın diye hemşire elini sokmuş korkulacak bişey değil anlık bir acı dayanılır ben ağlamıştım evlendiğim günden beri herkez orama elliyor bidaha ellemeyin diye hemşire güllerek bu son dedi gerçwktende bidaha ellemediler öğle