Nerden başlasam bilemedim yazarken o ana dönüp aynı mutluluğu ve heyecanı yaşıyorum şu an ama ilk olarak sizler için rabbimden yavrularınıza sağlıcakla kavuşmanızı diliyorum 🥹 Çarşamba günü, 4 Mayıs sabah saat 06:15 de hastanede olmam söylenmişti. Tabi ben bütün gece uyuyamadım heyecandan ve saat yaklaşınca da kalkıp hazırlandım. Hastaneye vardığımda üzerimi değiştirip NST’ye başladılar sonrasında da 7 buçuk gibi yatağa yatırıp ameliyata inme vaktim gelmişti. Heyecandan elim ayağım nasıl titriyor buz kestim korku asla yok ama bi an önce olsun bitsin istiyordum. Asansörde hemşire benimle konuşup sakinleştirmeye çalıştı ve ameliyathaneye geldiğimizde kendimi çok tuhaf hissettim bir sürü duyguyu aynı anda yaşamaktan 🙈 Önce damar yolu açtılar ve sonrasında hazırlıklara ben yatarken devam ettiler. Anestezi uzmanı geldi ve omuzlarımı gevşek bırakıp öne eğilmemi istedi iğneyi yapabilmek için. O sırada önümde yine bi hemşire vardı ve beni sakinleştiriyordu. İlk iğneyle derimi uyuşturdu ikincide iş bitmişti acı olarak normal iğneden farkı yoktu benim için. Buz gibi olan vücudum bi anda uyuşup ısınmaya başlamıştı 🙈 Ben sondayı iğneden sonra taktırdım bu arada. Neyse önüme örtüyü çektiler ve doğum başladı. Bir şeyler yapıldığını hissediyorum hep özellikle de çocuk çıkarken karnıma baskı uyguladıklarını 🙈 Tuhaf bi his ama anlık. Sonra kızımın çığlık çığlığa ağlamaya başladığını duydum ve ömrümdeki en duygusal, en güzel andı. Saat 08:45 de kavuştum Almina’ma. 53cm, 3.450 gram. Ben dikilirken kızım temizlendi ve sanırım toplam 45 dakika kadar sürdü ameliyat. Sonrasında 3-4 saat kadar yattım biraz ağrım oldu tabi ama çekilmeyecek gibi değildi ve inanın ben acıya hiç dayanamayan bi insanım. Hemşire geldi ilk denemede ayağa kalkabildim ama tabiki minik adımlarla ve çok yavaş yürüdük. İlki gelince gerisi de geliyor zaten. Akşama doğru sancım çoğalınca ağrı kesici istedim ve dediğim gibi acıya dayanılıyor. Bugün kızım 6 günlük ve eve geldiğimden beri her işimi kendim görebiliyorum dikkatli bi şekilde. Annem de destek oluyor ama tabiki. Demem o ki; yok sezaryen olma çok kötü olursun falanlar filanlar diye saydırıp aklımı karıştıranlara karşı tepkim ve düşüncem hala aynı. Gayet güzel bi doğum oldu benim için ve bence korkulacak bişey yok. Aklınızı karıştıranları dinlemeyin çünkü evladınıza kavuşuyorsunuz ve o duygu size her şeyi unutturuyor zaten 🙏🏻❤️ Biraz uzun oldu hakkınızı helal edin. Hep başkalarının doğum hikayesini okuyup sıramı bekliyordum ve çok güzel bi duygu gerçekten. Darısı başınıza 🐣