Merhaba kızlar, doğum hikayemi yazmak için o sancıları unutmayı bekledim bugün tam 13 gün oldu bebeğim yanımda uyuyor 💕 22 Mayıs cuma günü sabah dokuzda kasılmalarım başladı ama düzensiz olduğu için çok umursamadım, gün boyu düzensiz bir şekilde geldi gitti zaten 39+5 tim. Bebek hareketleri iyiydi ama görümcem bende çok sancılandım beklediğim için bebeğin kalp atışları yavaşlamış sezeryan oldum deyince kayinvalidem hastaneye zorla götürdü beni 😂 nst de sancım çıkıyordu ama açıklık yoktu ebe alttan baktı rahmin yumuşamış sen yarına doğurursun dedi ama yatış vermedi. O gece sancı çektim, saat öğlen 12 gibi sancılarım beş dakikada bire düşünce hastaneye gittik. Anladığım kadarıyla benim acı esigim düşük çünkü nst de 50 çıkan sancı bile bana çok geliyordu. 1,5 cm açılma olmuş bence evde bekle dedi doğumu sahura anca doğurursun dedi ebe ama ben yatış istedim çünkü aşırı hissediyorum dediğim gibi. Annem hemen Meryemana otunu suya koydu, Meryem süresini açtı ve beklemeye başladık saat altı da tekrar baktılar açılma 2,5 cm ben yıkıldım çünkü sancılar 80-90 olmuş ve çok vurmaya başlamıştı. Annemler iftara gidip geleceklerdi annem Meryemana otunu yanıma getirdi bende dedim ver şundan bir yudum içeyim, bir yerde sudan içilmesi gerektiğini okumuştum. Sudan içtim onlar gitti ve beni bir hafiflik aldı kızlar. Normalde inançlı biriyim ama bir ota bu kadar inanmamak gerek diye düşünüyordum. Sancılar geliyor gidiyor ben hissetmiyorum, saat 8.30 gibi tekrar kontrole aldılar açılma 6 cm deyip suyu patlattılar, yanımda kimse yok ben panik oldum hemen eşimle anneme yazdım, her şey o kadar hızlı gerçekleşti ki ben bile inanamadim, sancı 130-140 ama ben asla hissetmiyorum 55-60 ta kıvranıyorken hemde. Annemler hemen geldi o arada beni çatala aldılar saate baktım 21.45 diyorum bir saatte doğururum herhalde ama ebelerin yardımıyla (üstten karnıma baskı yaptilar bebek aşağı insin diye) saat 21.53 te oğlum dünyaya geldi. 8 dakika da doğurdum ama her şey bundan sonra başladı. Bebeğin eşi içeri ve yukarıda bir yere yapışmış ve ebe çıkarmaya çalışıyor, ben zaten hemoroid olduğu ve çok ıkındığım için aşırı yorgunum, ebe uzun eldiven istedi ve başladı içimi karıştırmaya. Elini bir o yana bir bu yana çeviriyor, böyle bir acı yok doğumu daha kolay yaptım desem yeridir. İçim yırtıldı sanki parça parça söktü o eşi ama benim canımdan can gitti. En sonunda tamam dedi dikmeye başladılar beni ama her şeyi hissediyorum çünkü uyuşukluk kalmadı ki bende eşi almaya çalışırken 😂 Allah’ım nolur bitsin diye yalvarıyorum, en sonunda bitti dedim bu seferde diktikleri halde içeri elini sokup bir şey kalmış mi diye baktılar. Cataldan 10.35 te indim. Oğlumu anca kucağıma aldım ama muazzam bir his, duygu yüklenmesi, ağlamalar 😂 yine de o kucağına alınca bütün her şey geçiyor dedikleri yalan kızlar, bütün acılar öylece duruyor sadece siz onun yerine annelik mucizesine odaklanıyorsunuz 💕 demem o ki, suya koymakla değil suyu içmekle hızlanıyor ve sancılar hafifliyor Meryemana otunu. İyiki içmişim o suyu yoksa gerçekten sahura anca doğururdum 😂
Doğum sonrası ödemler bir anda iniverdi ona şok oldum, birde o nefes darlığı yok mu 9 ay beni mahveden, eşimi uyutmayan horlamalarım mucize eseri geçiverdi. Birde doğuma 91 kiloyla girdim eve geldiğimde 84 kiloya düşmüştüm, gidiyor yani kilolar, şu an 81 kiloyum.
Bebeğim uyuduğu halde bunları yazıp uyumadigim için öğlene doğru pişman olacağım ama vakit o vakit deyip yazıverdim. Allah hepinizin kucağına almayı nasip etsin bebetoları, almışlara hayırlı ömür versin 💕