Bukiiiiiiii Olacak olanın önüne geçemezsin, kendini böyle telkin edeceksin. Yapacak bir şey yok, evladını Allah’a emanet et. Stres yaptıkça daha da üzüyorsun bebeğini. Aynısını bana da geçtiğimiz haftalarda söyledi doktorum, tek başına bir şey ifade etmiyor muhtemelen doğuma kadar geçer dedi. Detaylı ultrasonu bekliyorum, test yapalım derse yaparım ama o da aynı fikirdeyse ne gelirse Allah’tan diyip sabırla evladıma kavuşmayı beklerim. Serklaj oldum, bebeğimi kaybetme ihtimalim vardı. İki gün ağladım, bugün kendime kızdım onu da kendimle beraber üzdüğüm için. Bana destek olacak bir sürü insan var ama bebeğimi sadece ben mutlu edebilirim, sadece ben güç verebilirim ona. Kötü düşündükçe negatif enerjiyi kendine çekersin, aklını dağıtmaya çalış. Ben böyleyim, evhamlıyım diye bir şey yok. Bebeğin için stresi hayatından çıkartmak zorundasın. Her zorlukta böyle yerle yeksan olacaksak neden istedik anne olmayı? Bu yola çıkarken bu kadar kolay olmayacağını biliyorduk, güzelliği kadar zorluğuda var elbet. Doğurmaklada bitmeyecek ki, düşecek, kalkacak, yaralanacak… Nasıl ki ağladığında oturup onunla ağlamayacak, sarılıp güç vereceğiz işte şimdi karnımızdayken de aynısını yapacağız. Anneyiz biz. Ağlayıp, sızlanmak yok. Güçlü olacağız, saracağız o minik kalbi. Her zaman hayırlısını dileyip, sabırla bekleyeceğiz. Rabbim herkese hayırlı, sağlıklı evlatlar nasip etsin. Daha büyük imtihanlardan esirgesin hepimizin yavrularını🙏🏻🤍