Öncelikle Allah bekleyen herkesin yavrusunu sağlıkla kucağına almayı nasip etsin. Benim hikayeme gelince, son haftalarda bebeğimin kilo alması durmuştu. Doktor almamız lazım beklemek daha riskli böyle durumlarda diyince günü kararlaştırdık. 1 hafta öncesinden 2 doz ciğer geliştirici vuruldum. 28 nisanda epidural sezaryan olmaya karar verdim. İçimde hep korku vardı çünkü sigarayı maalesef bırakamamıştım. Kilo alımının durmasını da buna bağlıyorum. Bunu kimseyle paylaşamadım çünkü eşim, doktorum sigarayı bıraktığımı biliyordu, ben gizli gizli içiyordum. Karmaşık, pişmanlık, korku, bebeğime kavuşma heyecanı bunun gibi bilimum duygu ile doğuma girdim. Ağlaya ağlaya ameliyathaneye götürdüler beni. Anestezi doktoru geldi ve nasıl işlemler yapacağını, benim ne hissedeceğimi sırayla anlatmaya başladı. Uyuştuğumda yatırdılar ve doktorum işleme başladı. Bu sırada anestezi doktoru da yanıma sandalye çekip beni rahatlatmaya başladı. O sırada sadece baskıyı hissediyordunuz vücudunuzda onun dışında acı tabiki de hissedilmiyor. 5 dakika içinde doktorum doğumu gerçekleşirdi ve yukardan bebeğimi bana gösterdi. Oraları biraz flu çünkü sakinleştirici de yaptıkları için sarhoş gibi oluyor insan. Nihayet ağlama sesini duydum ve rahatladım. Çocuk doktoru kontrollerini yaptıktan sonra anestezi doktoru bebeğimi yanağıma koydu, cıyak cıyak bağıran bebeğimle ten temasımız olunca sesi kısıldı ve rahatladı. İnanılmaz bir duyguydu tarifi yok. Çok şükür sağlıkla ilgili kötü bir durum yaşamadık. Daha sonra bebeğimi götürdüler benim dikim işleminden sonra ben de odaya çıktım. 6 saat sonra uyuşukluğum geçti ve ilk yürümeyi yaptırdılar. Epiduralin spinale göre şöyle bir avantajı var. Epiduralde belde katater bırakıyolar ve katater çıkasıya kadar size ağrı kesici vermeye devam ediyor. Ben iyi ki epidural olmuşum diyorum çok rahattı. Şu an sadece dikiş yerlerim acıyor. Sigaraya gelince eve geldikten sonra ağzıma sürmedim. Bebeğim beni emiyor ve hiç canım dahi istemiyor.