38+2’de rutin kontrolümüz vardı. Son 3-4 haftadır bebeğimin kilo alımı çok yavaşlamıştı ve karın çevresinde 4 haftalık bir gerilik mevcuttu. Nstlerimiz de çok hoşuna gitmiyordu doktorumuzun. Hal böyle olunca doktorumuz istersem suni sancıyla doğumu başlatabileceğimizi veyahut da istersem zorunlu sezaryen olabileceğimi söyledi. Bebeğim küçük olduğu için risk almak istemeyip sezaryen tercih ettim iyi ki öyle yapmışım. Ertesi günün sabahı saat 09:15’de ameliyathaneye alındım. Dedikleri gibiymiş spinal iğnesi damar yolu kadar acımıyor bile. Sonrasında belden aşağısına bir sıcaklık ve karıncalanma oluyor zaten. Ben çok stresliydim ama doktorum anestezi uzmanı uyuşturma iğnesini vururken sarılıp elimi tuttu benimle konuştu sakinleştirdi. Sonrasında uyuştuktan sonra sonda takıldı hissetmedim zaten. Yine bebeğimi çıkarırken de doktorum sakin sakin her aşamayı anlatıp rahatlattı beni. Bu arada iyi ki doktorumu dinlemişim çünkü bebeğim mekonyumlu doğdu. Eğer dinlemeseydim onu tehlikeye atmış olacaktım. Çok şükür şimdi bebeğim de bende çok iyiyiz. Doğar doğmaz midesini yıkadılar bebeği de yıkadılar temizlediler sonra getirdiler geri dikişlerim atılırken. Mucize gerçekten 7 gün oldu doğuralı hala bebeğime baktıkça bu benim bebeğim mi diye düşünüyorum çok güzel bir his rabbim isteyen hak eden herkese nasip etsin inşallah. Ameliyat sonrasında beni odaya çıkardılar 3-4 dk sonra da bebeğimi getirdiler. 2 saat sonra uyuşukluk gitmeye başladı. Zaten odaya getirdikleri andan itibaren dikişin üstüne kum torbası gibi bir şey koyuyorlar. Zor olan da hemşirenin kontrole gelip dikiş yerine bastırması. İlk kalkış da söylendiği gibi zormuş. Ama ilk kalkıştan sonrasının kolay olduğu yazıyordu okuduğum doğum hikayelerinde sonraları da zordu benim için sık sık kalkıp yürümeye çalıştım ama 2 gün gerçekten çok zordu. Ama o acıyla bile düşündüğünüz tek şey bir an önce iyileşeyim de bebeğimle kendim ilgilenebileyim oluyor. Çok uzun oldu kusura bakmayın merak ettikleriniz varsa cevaplayabilirim.😊