MehtapKB
Evvet kızlar Doğum hikayemi yazma sırası bende ,kendi isteğimle sezaryen olacağımı daha öncesinde paylaşmıştım ,ciddi Doğum korkularım vardı ve son ana kadar yenemedim,bunun üzerine doktorumla 30 Ağustos tarihi için anlaştık (38+3). Doğum sabahı tüm aile ve eşimin ailesi hastanedeydik,kimseye belli etmeyip rahat davrandığımı düşünsem de hayatımın en heyecanlı anıydı,kombine anestezi uygulandı (hem spinal hem epidural) ,anesteziden korkmanızı gerektirecek hiç bir şey yok , ufak bi elektrik çarpma hissi sadece,kesinlikle hareketsiz kalmanız gerekiyor iğneler takılırken,uyuştuktan sonra sondam takıldı ve eşimi ameliyathaneye aldılar,ardından doktorum geldi,şansıma ameliyat ekibi son derece eğlenceli ve enerjikti ,gerginliğim biraz olsun azaldı, doktorum hazırsan başlıyoruz dedikten yaklaşık 6-7 dk sonra oğlumun sesini duydum ,keçi gibi ağlıyordu 😅 eşimle ben de başladık ağlamaya derken sanırım heyecandan nefesimin kesildiğini hissettim ,biraz oksijen verdiler ve normale döndüm,oğlumla eşimi çıkardılar ve benim dikişlerim bitince de beni odama çıkardılar, bizim deli oğlan meğer hunharca acıkmış emmek istiyormuş ,ortalığı ayağa kaldırmış ben gelene kadar,biraz hemşirelerin biraz da benim gayretimle memeyi tutturduk ve maşallah o gün bu gündür kuzu gibi emiyor,arada mama takviyesi de yapıyoruz çünkü ufak bir sarılık riski oldu,önce emzirip sonra az miktarda kaşıkla mama veriyoruz doktorun önerisi üzerine,riski atlatınca yavaştan mamayı bırakıcaz,ameliyat anında hepinize dua ettim siz ve bebekleriniz sağ salim kavuşun diye ,umarım sizler de güzel hikayelerinizi paylaşırsınız
Ayrıca sezaryen için korkulacak bir durum yok,kendinizi zorlayıp yürümeniz ve bol sıvı tüketip gaz çıkarmanız lazım,gece boyu yürüdüm ve sabah gazım çıkınca taburcu oldum,sorularınız varsa fırsat buldukça cevaplarım,herkese sevgiler ❤️
Merve28Gur
Öncelikle hayırlı uğurlu olsun,Allah bahtını açık etsin minik meleğin,bir ömür sağlıkla huzurla büyütün😊sunu merak ettim mama olarak ne verdiniz acaba ?