(Baya uzun oldu kusura bakmayın heyecanımı ve tecrübemi detaylı paylaşmak istedim umarım sıkılmazsınız 🙏🏻☺️)
Ahh bu başlığı açabilmek için beklediğim haftalar ve günler, asırlar gibi gelmişti sonunda Rabbim açmayı nasip etti🙈 Öncelikle herşey 16 Nisan Cumartesi günü (39+3)’te iftara davetli olduğumuz akşam başladı. O akşam yemekten sonra çok hafif sancılarımın olduğunu fark ettim ama tüm gece toplasanız 2 kere falan gelmiştir ve daha önceki haftalardan da yalancı sancılara alışkın olduğum için dikkat etmedim meğer gerçek sancılarmış🙊 O gece yattım uyudum. Ertesi gün 17 Nisan Pazar günü (39+4)’te sabah 9 gibi uyandım ve 9 buçuk gibi 3 dakikada bir gelen 1-1.5 dakika süren sancılarımın olduğunu fark ettim. Gerçekten anlattıkları gibi regl sancısı gibiydi ama öyle pek şiddetli değildi. Ama düzenli olduğu için o gün doğumun olacağını hissettim çünkü ağrı geldiğinde aynı zamanda karnım da sertleşiyordu. Neyse eşim evdeydi ve annem de doğum için gelmişti İstanbulda İzmire yanıma. Onlara haber verdim dedim varsa bir hazırlığınız yapın benim düzenli ağrılarım başladı. Hepimiz hazırlığımızı yaptık ben duş aldım giyindim hatta hep birlikte kızımın odasına çarşıya halı bakmaya gittik 😂 Demek istediğim bunları yapmaya haliniz oluyormuş ilk başta şiddetli değilmiş. Sonrasında eve geldiğimizde ben lavaboda minik bir parça kahverengi nişanımın geldiğini anladım. Hastaneye gitmek için sancılarımın dayanılmaz olmasını bekliyordum ve öyle böyle derken iftar zamanına kadar evde çektim sancılarımı. Eşimle annem iftarını yapar yapmaz da hastaneye gittik. Sancılarımın sıklığı ve uzunluğu aynıydı ama şiddeti hafiften artmaya başlamıştı ama hala dayanılmayacak gibi değildi sadece hastane evden biraz uzak olduğu için yola koyulabiliriz diye çıktık. Ben yolda diyorum ki en fazla 5 santim açıklığım vardır çok bişey beklemiyorum ama ortalama 3-4 santim falandır diyordum🤦🏻♀️ Nst çektiler 60’larda düzenli sancım çıkıyordu ama ebe açıklığa baktığında resmen yıkılmıştım. Bana “Tatlım nerdeyse hiç açıklığın yok” dedi. Tepemden aşağı kaynar sular döküldü. Ödüm kopuyordu suni sancı alırım veya doğum uzun sürer dayanamam da beni sezaryene alırlar diye çünkü benim ağrı eşiğim cidden inanılmaz düşüktür. Doktorum sağolsun beni bildiği için yatışımı istemiş ve “Suni sancı bağlanmasın zaten sancıları yeterli. Doğumu da başlamış bırakalım kendi halinde ilerlesin” demiş. Yatışım yapıldıktan sonra ben açıklığı arttırmak için merdiven inip çıktım, yürüdüm, ara ara sancı geldiğinde ıkındım, squat yaptım sancı aralarında. Sancı gelince çömelip nefes egzersizi yapıyordum. (Bu arada bu egzersizi hem hamileliğimde hem de ağrılarım ilk başladığından beri her geldiğinde yapıyordum ve inanılmaz faydasını gördüm kesinlikle hamilelikte önceden antrenmanının yapılması gereken birşey)👍🏻 Sonrasında 2-3 saat kadar sonra benim ağrılarım gittikçe şiddetlenmeye başladı nst’ye bağlandığımda 100’ün üstüne çıkıyordu. Açıklığım 3 santim olmuştu. Ebe “4 santimde epidural isteyip istemediğini konuşuruz” demişti. Ben direkt “Kesinlikle istiyorum. Şuan 3 santimde ağrılar böyle 6-7 santimde daha da artacak bebeğin suyu patladığında çok daha artacak biliyorum. Ve bana doğumda güç lazım dinlenmem lazım daha şimdiden çok kötüyüm” dedim ve epidural için anlaştık ve açıklık 45 dk-1 saat kadar sonra 4 santim olmuştu hemen epidural takıldı. Ağrımı cidden azalttı sanki sabahki o çok dayanılabilir adet ağrısı gibiydi ben de hemen uyudum enerji toplamak için. 2-2 buçuk saat sonra uyandığımda ebe muayene etti 6-7 santim olmuş dedi. O kadar mutlu oldum ki anlatamam. Sonra bebeğin suyunu patlattılar ve epiduralin etkisi de geçmeye başlamıştı. Hassas olan kısım burada başlıyor çünkü kızım içerde kakasını yapmış suyu patlatılınca gördüler. Allahtan çok fazla yapmamış o yüzden normal doğum yolunda ilerliyorduk ama başka bir sıkıntı daha vardı o da kızımın kafası aşağı inemiyordu. Biraz yamuk bir pozisyonda girmeye çalışıyordu ve bu hem ağrıyı arttırıyor hem de doğumu sıkıntıya sokuyordu. Ben bebeğin kafasının inmesi için yine egzersizler yapmaya başladım yürüyüş merdiven vs (bunları yaparken epiduralin etkisi tamamen geçmişti ve artık bebeğin de pozisyonundan dolayı her ağrı geldiğinde acıdan titriyordum) açıklığım en son 8-9 santim olduğunda “Ikınma hissin geldiğinde söyle doğumhaneye alalım” dedi ebeler ama orada da şöyle bir sıkıntı vardı ki ben zaten o zamana kadar her sancı geldiğinde ıkınma antrenmanı yapıyordum. Hem açıklık artsın hem doğumda zorlanmıym diye (Bu arada o ıkınmalar da garip bir şekilde iyi geliyordu sanki ağrılar hızlı bitiyordu🤷🏻♀️) O yüzden ıkınma hissimin olup olmadığından emin olamıyordum ki bence yoktu çünkü olunca istemsiz tutamayıp ıkınıyorsun diyorlardı bende öyle birşey olmadı. Muayene için tekrar doğumhaneye götürdüler. Doktorum geldi muayeneleri o yaptı. Orada da çataldayken ıkınmamı istediler bebeğin kafası nasıl geliyor bakmak için. Ben de sancı her geldiğinde ıkındım ama doktorum dedi ki “Kafası yamuk duruyor ve sen ıkınınca geliyor ama sonra geri gidiyor yukarı. Muhtemelen kordon dolanmış. Sezaryen istemediğini biliyorum o yüzden halletmeye çalışacaz sen de yardımcı ol bize ve doğumu başlatalım artık” dedi. Ordan sonra her ıkındığımda ebeler karnıma bastırdılar ve bir süre ben ıkındıkça kafası aşağı indi ama geri gitti tekrar. Bir süre sonra “Anne çok yoruldu oksijen maskesi takın” dendi ve takıldı. En sonunda ebeler bebeği nasıl çevirip bastıracaklarını buldular ve benim de kuvvetli ittirmelerime rağmen hala durumlar istenildiği gibi olmayınca doktorum kiviyle çekti kafasını ve doğumhanede geçen 45 dakikanın sonunda 18 Nisan Pazartesi sabah 5:43’te (39+5 haftalık) minik çiçeğim, Açelyam 3250 gram 51 santim gayet sağlıklı bir şekilde kucağımdaydı🥹😍🥲 İçimden çıkarkenki o rahatlama, ağrıyı sanki uyuşturulmuşum gibi hissetmeme, kızımın sıcacık yumuşacık kaygan teni, başta ağlamayıp sadece kafasını kaldırıp gözleri açık bana bakışı, içerde kakasını yapmış olmasına rağmen ağlamaya başlaması, başarmışlık hissi… şükretmem için birsürü huzur verici neden vardı 🤲🏻🥰. Rabbim isteyen herkese nasip etsin. Çok daha kolay ve güzel doğumlar nasip etsin☺️❣️(Bu arada sezaryen istemememin nedeni aşırı derecede kesilme hissinden, ameliyattan korkuyor olmam. Sonrasında da dediğim gibi ağrı eşiğim aşırı düşük olduğu için dikişlerin ağrısından bebeğimle ilgilenemem diye de korkuyordum. Ki şuan bile normal doğum oldu kesim yok sadece ufak yırtık olmuş 2-3 tane dikişim var ona rağmen bebek bakımı zormuş gerçekten. Yanlış anlaşılmak istemem 🙏🏻)