Günlerdir burada su şikayetim var doğum olur mu bu böyle olunca bebek gelir mi yan yatsam kanala girer mi düz yatsam aşağı iner mi gibi gibi bir sürü yorum ile belki karşınıza çıktım. Hakkımdı çünkü sabirsizdim. 14 farklı doktor ‘senin asla çocuğun olamaz’ derken ben tedavi bile olmadan düşünmeyi bile birakmisken hamile kalmıştım, günler haftalar geçmek bilmiyordu.. derken 39+0 da kontrol muayenem vardı doktorum bu zamana kadar hep iki hafta ileriden gidiyor çok kocaman bir oğlan çocuğu olacak maşallah derken üç haftadır kilosunu boyunu koruduğunu söyledi, artık hareketlerinde azalma olur annesi dedi. Ancak benim bebeğim hiç hareket etmiyordu ki.. sadece hissettiğim aşağıya doğru bir baskı ve günde bir kaç kere sağdan sola toplanması, bu kadardı. Bunu doktora soyleyince yarına kadar kendini dinle, 2-3 saatte bir hareket etmezse gel yatisini yapalım dedi. Her ihtimale karşı covit testi vermemi istedi bende öyle yaptım. Aksama kadar yine çok çok az hareket edince hastaneyi arayıp sabah doktoruma haber verilmesini istedik. Sabah oldu eşimle hastaneye gittik muayene edildik nst de 70-80 civarı sancım çıktı 3 kere. Ama açılma yoktu ve bebek yukaridaydi. Doktorum bir fitil ve jel ile tedaviye başlayacağını söyledi yatış için beklemeye başladık. Bu sırada.hafiften bel ve kasık ağrım başladı ama kesinlikle dayanilmayacak gibi değil adet sancısı gibi. Neyse yatisimin yapılması hastanede hiç oda kalmaması sebebi ile 2 saat sürdü odaya çıktık nst ye bağlandim 0 sancı.. şaka gibi beni doğuma hazırlaması gereken tedaviye başlanmasıyla sancımın sıfırlanması bir olmuştu.. neyse pilates topu verelim lavman yapalım derken iki saat sonra tekrar muayene etti, yine açılma yok çocuk yukarıda hafiften sancı baslayalim artık denildi ve suni sancı takıldı. Suni sancinin takılması ile bende bir haller olmaya başladı psikolojik olarak sancı hissetmeye başladım ama nst de çıkan 15-16-20 maximum 46-47. Ama ben dayanamıyorum sabah 70-80 çıkarken hiçbir şey hissetmiyordum şimdi ise ağrıdan kivraniyorum. Artık sebebi nedir bilmiyorum bir saat bu şekilde durduktan sonra tuvalete gittim az biraz idrarımı yaptım o sırada yengemle konuştum Meryem Ana otunu suya koydurdum ve kendime dedim ki Burçin bayilmadigin sürece bu senin için gerekli bişey sonunda çocuğuna kavusacaksin dayan güzelim. Bunlar olduktan sonra bana bir rahatlama geldi ben gayet hiçbir şey yokmuş gibi pilates topunun üstünde 1 saat sağa sola yuvarlandim arkadaşım ve eşim vardı onlarla güldük eğlendik dedikodu yaptık doktor geldi tekrar muayene edilecek yine hiç açılma yok bebek yukarıda ve ben suni sancı takılı olmasına rağmen hiçbir şey hissetmiyorum. Doktorum normal doğum taraftarı bir kadındır normalde, hatta beni sezeryan fikrinden de kendisi vazgecirmisti. Burcincim dedi hiçbir şey fayda etmiyor dilersen bekleyelim ama ben bu durumda normal doğum yapabileceğine inanmıyorum istersen biraz düşün karar ver sen nasıl istersen öyle olsun güzelim dedi.. ben şok tabi yıkıldım 😅 normal doğum diye geldim ya nasıl havam var kendi çapımda.. neyse arada ebeler geliyor gidiyor moralim bozuk beni keyiflendirmeye çalışıyorlar. Stajyer bir kız vardı dedi ki gel son kez bir nst daha çekelim sana sonra istemezsen sen bilirsin. Nstye bağladı beni 88-76 arası hiç nefes aldırmayan sancılarım başladı ama duramıyorum. annem gelince eşim biraz hava almaya çıkmıştı. Bir anda böyle olunca oturdum başladım ağlamaya duramıyorum sürekli ayıptır söylemesi kakam geliyormuş gibi bir hissiyat var ama dayanamıyorum yapicam altıma.. annem zavallim kenardan bana dua okuyor bir yandan ablamla konuşuyor ablam orada panik oldu ben ağlıyorum ağrıdan nefes alamıyorum neredeyse 100 ü görücem . Doktor ve ebe geldi kontrol edelim bir dediler 1 cm bile acilmamisim çocuk aşağı inmemiş benim halimi böyle perişan görünce dedi ki tamam Burçin hazırlan ben seni böyle tutamam yazık günah sana. Tam o sıra eşim geldi dedim ben gidiyorum hazır mısın baba olmaya? Allah’a emanet dedik ve ben sezeryana indim. Bu sırada suni sancı çekilmesine rağmen ben ameliyathaneye sancı çekerek girdim, epidural yapılırken bile sancı çekiyordum ve bu şekilde doğumum başladı. Daha önce senelerce spor yapmış biri olduğumu bilmeyen doktorum sen spor salonundan çıkmıyor musun ordan mi geldin buraya çok zorlanıyorum şuan dedi, kas tabakam çok yoğun olduğu için çok zorlandılar. Ama sonra ağlamayı bile beceremeyen minik bir bebek sesi duyuldu.. gözlerimden yaşlar süzüldü ve o an anladım ne yaşarsam yaşayayım ne kadar acı çekersem çekeyim o ağlamaya o ağlayamamaya binlerce kez değdi. Ve tam doktorumun mesaisi bitmeden 4.57 de bebeğim dünyaya geldi. Allah isteyen herkese nasip etsin, tüm gebelere kolay doğumlar nasip etsin.
Hep çok iri çok uzun çok tombul dedikleri bebeğim 3.175 Gr 50 cm dünyaya geldi.
Sezeryan kısmı çok rahattı aslında epidural için yok uyusmadim yok hissettim diyenlere aldırmayın tabii ki hissediyorsunuz sonuçta anestezi sizi felç etmiyor sadece verildiği bölgeyi uyuşturuyor.
Ben sancı çektiğim için diye düşünüyorum hemen hemen bir kaç saat sonra sütüm geldi sanırım bebeğim emdi ve aynı gece 3 kez kaka yaptı, yani bunun sebebi sancı da olabilir sezeryansa gelmeyecek diye yine de kendinizi sartlandirmayin.
Ben adet sancısı çekemeyen (çünkü 4-5 ayda bir adet gören) biri olarak muhakkak doğum sancısını yaşamak bu deneyime sahip olmak istiyordum, yaşadım gördüm ‘iyi ki’ yaşamışım diyorum.
Ve ne kadar aslında zor geçse de (sezeryan sonrası da kasılma yaşadığım için çok ağrım olmuştu ama ilk yapılan ağrı kesiciyle beraber ağrılarım durdu ve kendimi çok iyi hissettim) iyi ki bu şekilde bir doğum hikayem var diyorum. Çünkü gerçekten kadın türü olarak ne kadar harika varlıklar olduğumuzu tekrar tekrar hissettim, gördüm.
Sizde muhakkak kendinizi şunu sartlayin ne yaşarsak yaşayalım, ağrı acı hepsi geçiyor hiçbir şey için keşke demeyelim yasadigimiz her şeye şükür edelim ve ne yaşıyorsak bunu hayırlısı kabul edip kendimize dünyayı dar etmeyelim 🌺