Merhaba kizlar ,Bugün tarihimiz kesinleşti. 22 nisanda inşallah epidural sezeryan olacağım. Yani bu zamanı okadar bekledim ki hepiniz gibi. Şuan çok mutlu heyecanlı olmam gerekirken içimde burukluk var. Normal mi bilmiyorum. Doktorun yanından ciktigimdan beri sürekli ağlama isteğim var içimden. Tutamiyorum kendimi. Eşim de garip karşılıyor. Noldu noldu diyip duruyor. Açıkçası doktorum da çok yoğundu bugün ilgilenmedi gibi geldi ona da üzüldüm. Sanki enerjimi aldı. bilmiyorum çok tuhafim sonunda oğluma kavuşacağım neden böyle oldum ki bende kendimi anlamıyorum korkuyorum galiba 😞 normalde tarih kesinleşince heyecanla yazarım buraya diyordum doktorumdan da destek bekliyordum ama sanki beni başından savdı. Üzerimde gereksiz anlamsız mutsuzluk var. Geçecek mi bugunluk mu böyleyim acaba