Herkese merhaba arkadaşlar ❤️ Doğurana kadar burda doğum hikayelerini okudum. Hepsinde mutlu oldum ve dua ettim o anne bebek için. Sizden de beklerim oğluşuma dua🙏🏻 Hamileliğim şöyle geçti ki 1.trimestır’da uyuyarak. 2.trimestır’da bulantı ve ufak tefek sancılar. Ama gelelim 3.trimestır’da çok sıkıntılıydım. 34 haftalıkken bir akşam uyku tutmadı yine doğum vlogları izliyorum. Sırtımda bir ağrı hissettim ama şiddeti arttı. Eşimi uyandırdım masaj yaptı ılık pres yaptık ve ben sabaha karşı uyudum. Uyandım eşim işe gitmişti. Konuştuk doktorla görüşelim diye. İlçede yaşıyoruz. Doktorum nst’ye gir bulunduğun yerde dedi. Kendim gittim nst’ye girdim. Ve sancım çıktı. Ebe muayene etti 1 cm açıklık.. Gittiğim devlet hastanesindeki doktor arkadaşım seni ambulans ile göndermem lazım dedi. Hemen eşimi aradım o ben ambulanstan hızlı giderim dedi çıktık hastaneden eve doğum çantasını almaya ama eşim çok telaşlı. Ben sadece bebek doğacak ve küvezde kalacak kaygısındayım. Neyse 1 saatte gittik hastaneye. Açıklık yok dedi bu sefer ebe. Ama sancılar var nst’de. Ciğer geliştirici iğneler progestan falan yaptılar 3 gün hastanede yattık. Doktorum en az 36.haftaya kadar tuvalet haricinde kalkma sonra halay başı ol istersen dedi 😂 eve geldiğimizin 2.günü yine ağır bir sancıyla devlet hastanesine gittik ve bu sefer o ambulansa binmek zorunda kaldım 🤦🏻♀️ Beni kendi hastaneme götürdüler sağ sancısından duramıyorum ama. Bunun böbrek sıkıntısı olduğunu ve haftasonu olduğu için radyoloji doktorunun olmadığını devlet hastanesine gidebileceğimizi söylediler. Hemen çıkp gittik. Tam 2 saat sıra bekledik ama ben ağrı krizi geçiriyorum.. Nihayet doktorun yanına girdiğimizde doktora bir hemşire olarak derdimi anlatmaya çalıştım. Çok kaba ve çirkin bir şekilde bu doğum sancısıdır dedi. Bana bir ultrason çekin böbrek bu diyorum. Ama yok beni doğum salonuna aldılar. Soyundum o yeşil önlüklerden giydirdiler. Eşim yok yanımda. Doğum sancısı çeken kadınlar var yanımda. Sabaha kadar dudaklarım patladı sağıma döneyim ağrım azalsın dedim nst yanlış çıkar dediler ona müsade etmediler. Doğurmuyorum böbrek sancısı diye ağlıyorum kimsenin umrunda değil. Birde kustum açık saatlerdir bir yudum su vermiyorlar. Hayatımın en kötü gecelerinden biriydi.. Sabah oldu doktor geldi anlayışlı biriydi konuştum derdimi anlattım. Adam bana seiana burda boşuna eziyet etmişler dedi. Beni çıkarın dedim biz burdan taburcu edemiyoruz sen imza atıp çıkacaksın diyince fırladım o ortası delik gibi doğum yatağından giyindim hemen kağıda imza attım eşimi çağırdılar oda imza attı ve çıktık. Pazar günü olduğu için hiçbir özel hastanede radyoloji doktoru yok. Çevre şehirleri, özel muayenehanesi olan doktorları arıyoruz ama yok.. Dedim bu gece geçtiyse bir gece daha geçer yarın direk ürolojiye gidelim. Yine hastanede geçirdiğim geceyi aratmadı o gece. Eşimin eşi elimde.. Dua ile geçirdik geceyi. Sabah hemen gittik ve 14 mart tıp bayramı doktorların grevi olduğu için özel hastane tıklım tıklımdı. Nasıl şanslıyım demi? Neyse bekledik o sancıyla yine girdik ultrasona. Hidronefroz yani böbrekte şişme, üreter yani idrar kanalında bebeğin baskısına bağlı daralma var. Doktorum böbreğe stent takalım dedi. Onayladım böbreğe stent taktılar ve 1 hafta yattık yine hastanede ama neyseki amansız ağrılardan kurtulmuştum. Ablam yanıma geldi eve çıktık vs derken tam 37 haftalık olduğumuz gün yine ağrılarım arttı. Doktorumu aradım konuştuk ve bana yarın doğuma gelir gibi gel gece bir şey yiyip içme ama kesin doğuma alırım demiyorum bi bakalım duruma dedi. Sabah gittik konuştuk bebek artık mature doğabilir sıkıntı olmaz kilosu 3200 olmuş dedi. Eşimle konuştuk ve 37+1′de doğuma girme kararı aldık. Ablam ve eşimle odaya çıktık. Giyindim ama çok hazırlıksız hissediyorum kendimi. Bu arada tarih 1 Nisan ❤️ Giyindim ve sedye ile geldiler indik ameliyathaneye. O arada aklıma gelen herkese dua ediyorum ben. Spinal ile belimden iğne yaptılar ki alışmıştım artık stent takılırkende aynısı olmuştu. Kesinlikle damaryolundan daha acısızdı. Yattım uyumamı bekliyorlar muhabbet ediyoruz hemşirelerle derken doktorumuz geldi. Hiçbir şey hissetmiyordum. Muhabbet ederken sanki içimden bir şey sündürüyorlar gibi hissettim. Ama çok acılı bir şey değildi. 10.45′te annesinin küçük makarnasını yanağıma koydular.. 2855 kilo 50 cm boy ile dünyaya geldi balım oğlum. Ve hanımlar ne oldu biliyor musunuz? O çektiğim tüm acıları unuttum gitti. Neyse sonra uyudun herhalde hatırlamıyorum çok. Odaya lıktım biraz emme sorunumuz oldu. Süt geldi ucu yoktu bebek bulamadı ucunu göğsün. Sonra anestezi etkisi geçti. Regl sancısı ve gaz sancısı gibi bir ağrım vardı. Hemen kalkıp yürümek istedim. Yürüdüm bacaklarımı kaldırıp. Gaz çıkarmak çok önemliymiş. Yürüdüm durdum acımı umursamadım. Kızlar kesinlikle önerim ağrım çok diye yatmayın. Hemen kalkın o ağrı yürümeden geçmiyor. Ve sonrada taburcu olduk bebeğim silikon ile emiyor ama şükür sarılık veya şeker düşmesi gibi sorunlar yaşamadık. Elhamdülillah ki yanımda mışıl mışıl uyuyor şimdi. Rabbim isteyen herkese nasip etsin en hayırlı zamanda tattırsın inşallah bu duyguyu. Biraz uzun oldu ama kusura bakmayın kızlar. Selametle❤️❤️