Merhaba kızlar. 9 ay boyunca zmaan nasıl geçer dediğim günlerden anneliğe adım atmış bulunmaktayım çok şükür 😬 bugün 11. Gün oldu doğum yapalı. 39+6 da kontrol niyetine çıktık hastaneye doğru herşeyden bı haber. Önce bı nst sonra doktor muayenesi. İlk defa doktorumun ağzından bı skntimiz var dediğini duydum. Benim oğlan kanala yarı buçuk girmiş ama normal şekilde değil. Yüzüstü olması gerekiyormuş normalde ama benim yaramaz bıdık sırt üstü girmiş. Doktorum yatisini yapıp sabaha kadar kontrol altında tutucam seni Sabah suni sancı verip normale dönmesini bekliycez eğer dönmezse son çare sezeryana alicaz dedi. Nasıl panikledim anlatamam. Akşam Saat 7 gibi yatısim yapıldı dogumhanede alındım kontrol altına. 2 cm acilmam vardı. Bı nst yapıldı bı açılma var mı ona bakıldı. Hiç sancım yoktu normal de akşam 9 gibi yavaştan gelmeye başladı sancılarım. Ama çok sık değil. Sonrasında sancılar artmaya başlayınca bı uzanayim dedim. Amanın uzanmamla içimde birşeyin patlaması bir oldu. Ayağa bı kalktım suyum şırıl şırıl geliyo. Açılmaya bakıldı tekrar hala 2 cm. Ardından bı nst bebisimin kalp atışları yavaşlamış. Normalde sabaha kadar kontrol altında tutulup Sabah suni sancıyla doğum olacaktı. Tüm plan değişti. Doktor hemen arayıp sezeryana alicaz bekleyemeyiz bebeği tehlikeye atamam dedi. Saat 10 buçukta alındım ameliyata
Nasıl oldu nasıl bitti hiç anlayamadim. Sanki herşey 5 dk içinde olmuş bitmiş gibiydi. Aniden olduğu için rahat geçti bence herşey. Tam 11 gün oldu anne olalı. Kucağınıza alınca herşey geçiyor unutuyorsunuz. Sakın korkmayin doğumdan. Hep şükredin dua edin. Rabbimin mucizeleri o kadr cok ki. Rabbim isteyen herkese nasip etsin. Bu yolculuğa çıkanları da sağ salim bı seste bı nefeste kurtarsın 💜💜