İlk önce biraz hamileliğimden bahsetmek istiyorum. Kızımı 2020 yılinda sezeryanla kucağıma aldım kızım 9 aylıkken hamile kaldığımı ögrendim. Çok şiddetli mide bulantı ve kusmalarım oldu 7. Aya kadar hiç ağırlaşma olmadı fakat 7. Aydan sonra gebeliğe bağlı ritim bozukluğum ortaya çıktı son aylara doğru ise çatı ağrılarım ve eski dikiş yeri yanmaları peşimi bırakmadı 38. Haftaya doktorumun kararıyla sezeryan günü aldık. 12 nisan sabah 8 de eşimle yola koyulduk kızimı anneme emanet ettim o kadar zor geldiki kızımı bırakmak. Covid testi ve kan tahlilleri yapıldıktan sonra ameliyathaneye götürmek için görevliler geldi kapıdan girerken eşimle vedalastım birazda ağladim. Sedyeye çikarıldım doktorumda beni bekliyordu ve anestezi uzmani geldi omuzlarıni öne eğ kendini kasma hiç belinden iğne vuracagım dedi aynen dediği gibi yaptım ve hiç acı hissetmedim dedim bu bitti gelsin sonda. Bacaklarım hemen ısınmaya başladı ve sondayı takmaya başladılar kendimi biraz kastım acıdı sonra ha gayret dedim serbest bıraktım ve rahatca girdi bacaklarımi kaldiramiyodum ama parmaklarım oynuyodu hemşire igne batırdı acı varmi dedi yok ama his var dedim korkma seni deneme yapmadan cart diye kesmiycez dedi güldü sonra neşterin göbeğimde kaydığını hissettim dedim başladı ameliyat his var ama sıfır acı benim kalbim başladı güm güm atmaya sakinleştirici istedim ama doktorum gerek yok şuan çok iyi gidiyoruz sakin ol dedi fakat benim nabız yükseldi iyice anestezi uzmanı komple uyutmami ister misin dedi yok yok istemiyorum dedim çok panik birisin galiba dedi hemde ne panik dedim korkma bak hadi sohbet edelim biraz oğlunun adı ney dedi hüseyin emre dedim kesin huseyin dede ismi dedi evet dedim sonra ben birden sallanmaya başladım meğerse bebeği çıkarıyolarmıs ama nefes alamıyorum kalbime mideme her yerime bastırıyolar noluyo hocam diyorum korkma bisey yok diyor hemşire dayan bak bebeğin cikacak sadece biraz zor pozisyonda dedi 2 3 dakka boyunca hırpalandım sonra bir ağlama sesi ve canım oğlum 10 53 de dünyaya geldi hemen gösterip giydirmeye götürdüler canımın içi cok guzel agliyodu giydirip yanima getirdiler öptüm kokladım ilk muaynesi icin cocuk doktoruna göturdüler benim ameliyat bitti ameliyathane kapisinda esim beni bekliyodu çıktım hemen öptü beni sonra odama getirildim bebeğimizi beklerken çocuk doktoru girdi bebek bir kac gün küvezde kalacak solunum sıkıntisi var dedi ben önemsemedim kızimdada aynisi olmustu 2. Gün taburcu olmustuk. Neyse dedim 4 saat sonra çorba su kahve içtim kahve rahmi çabuk topluyomus 6 saat sonrada yürütmek için hemsireler geldi eger kendinizi kasmassaniz sonda cikarilirken acıtmıyor sondam çıkarıldı ve hemsire koluma tutun kalkalim dedi ama ben tutunmadım kendim kalkabiliyodum kalktim ve ilk yürüyüsu hic desteksiz yaptım bas agrisi dönmesi falan yaşamadım saat başı kalkıp kalkıp yürüdüm kendi bezimi falan hep kendim değiştim uyuşukluğum geçince dikis yerimde hiç ağrimda olmadi ama ameliyathaneden ilk çıktıgimda 1 saat boyunca zangır zangır titredim birde bebek çıkarken çok hırpalanmışimki omuzlarım kaburgam göğüs kafesim nefes alıp verirken bile ağriyodu gece cocuk doktoru geldi ve bebeginizi entübe ettik dedi sürec biraz uzadı dedi ben ertesi gun taburcu oldum ama bebeğim hastanede kaldı evde sütümü sağa sağa getirdim ve 2 gündür babası hastaneye götürüp bırakıyor dün sabah doktorum aradı ve bebeginizin akciger zarı yırtıldı dedi ağlayarak gittik hastaneye yavrumu delmisler ciğerine tüp takıp pis kani çekiyolardı bir yandan entübe hali devam ediyor. Israrla sütumü sagip götürüyoruz bugun doktor cigerleri tüpe cevap verdi iyiye gidiyor diyebilirim dedi dünyalar benim oldu güclü olmaya çalısıyoruz kendi dikiş acimi falan duymuyorum bile sizde dua edin oğluma kavuşayım hemen 😑🤲