Merhabalar öncelikle 25 günlük oldu bebişim. Bunu yazarken tereddüt etmedim değil ama buradaki güzel insanlara, minnoş anne adaylarına içimi dökmek istedim. 15 Mart’ta sabah 9 gibi suyum geldi ama ilk gebeliğim olduğu için ayırt edemedim akıntı vs sandım. Akşam yemeğimizi hazırladım, eşim 12 de işten gelecekti 5 gibi sancılarım çoğaldı, 9 gibi yemek yedim sonra daha da arttı sancılar. İlk 15 dakika sonra 9 sonra 8 derken dakika tutamaz oldum sancıdan 12 ye kadar oturdum ağladım yalnızdım zaten. Eşim geldi dakika tuttu 3 dakikaya düşmüş hastaneye gittik doğum başlamış dediler hemen önlük felan giydirip doğumhaneye aldılar. Ikın diyorlar ama nefesim felan kesilmeye başladı, ölüyorum sandım ağlamaya başladım doğumhanede de yalnızdım. Neyse kestiler uyuşturmadan o acıyla bir anda bağırdım bağırışımla da evladıma kavuştum. Anladım ki ne kadar acı çekersen çek evladını kucağına aldığın anda geçiyormuş. Çok güzel duyguymuş rabbim isteyen herkese nasip etsin inşallah. Sağlıkla kucağınıza almanız dileğiyle 🤲😘😇