Merhaba kızlar nasılsınız umarım iyisinizdir. Şu an yanımda kızım var ve aşırı derecede çok ama çok mutluyum. Gelmek bilmeyen kızım dünden beri gelmek için yerini yapıyordu 😄 dün saat 4 civarında sancım vardı fakat sancılarım her 10-15 dakikada bir geliyordu ben de aldırış etmeyip yürüdüm ve gezebildiği neresi varsa gezdim. Saat 13:45’ de nst’ye bağlandım fakat sancılarım yine doğum sancısı gibi değildi neyse moralim bozuk bir iki üç tur daha attım ve eve geldim. Sancılarım her 8 dakikada bir geliyordu ama dayanamıyorum diye evde çığlık atıyordum. Duş aldım sonrasında pilates topunda iki üç hareket yaptım sancılar geçmiyordu tekrar duşa girdim sonra pijamalarımı giydim ama uyumak ne mümkün sancılar 5’e indi. Bir yandan da eşime sahurda yiyeceği tostu felan hazırlıyorum. İnanmak istemediğimden mi yoksa her sancım var dediğimde nst’de çıkmayışı mı beni öyle yaptı anlamadım. En sonunda tekrar duşa girdim ve eşimi uyandırdım ölüyorum galiba dedim. Eşim tabi hastaneye gitmeye hazır. Yolda eşime biraz yavaş git, çok acıyor ne yapmak istediğini anlamıyorum diye de darlıyorum. Ki ben asla bağıran çağıran bir kadın değilim. Neyse beni acile aldılar ama gözlerimden yaş kendiliğinden geliyor. Sonra kadın alttan baktı ve 5cm açığın var nasıl dayanıyorsun dedi. Sorun şu ki her sancım geldiğinde iki büklüm oluyordum 😅 beni biraz daha beklettikten sonra doğumhaneye aldılar ve epidural iğnesini batırdıkları an serin bir şey hissettim. 15 dakika sonra ağrılarım hafifledi. Sabah saat 4:30 gibi hastaneye vardık. Saat 12:10’da doğurabilirsin hadi başlayalım dediler. Sancılarım var ama çok hissetmiyordum kadın bana ıkın dediğinde ıkınıyordum. 3 ıkınmadan sonra kızım geldim. Ebe beni Alttan dikti ama şu an bir şeyim yok yavaş yavaş yürüyebiliyorum. Ve en önemlisi ne kızlar biliyor musunuz o çektiğiniz her şey geçici. Kendinize iyi bakın Allah’a emanet olun. Sizler için de bol bol dua ediyorum. 🥰