Ssvd olduğu için önce ilk doğum hikayemden bahsetmek istiyorum. İlk gebeliğimde bebeğimin Makat gelişi ve 36. Haftada aniden suyumun tamamen patlaması ile hastanenin yolunu tutmuştum. Gittiğimde doğum başlamıştı. 4 cm ile girmiştim hastaneye ama ben farkında bile değildim. Çok yoğun bir gün geçirmiştim. Adet ağrısı gibi bel ağrıları çekiyordum. Ama dinlenme fırsatım olmadığı için bunları yorgunluk ağrıları sanıyordum. Hiç birinin önemi yoktu. Bebek makat gelişti ve haftası küçüktü. Hemen sezaryene aldılar. Ağlaya ağlaya ameliyat geçirdim. Tam bir yıkım olmuştu. Kimse kızmasın sezaryen tercih edilebilir ama benim hayalim doğal doğumdu ve kendimi öyle inandırmıştım ki..
İkinci gebeliğimde ise her şey bambaşka olabilirdi. Ya da olmayabilirdi. Artık iki ihtimale de hazırlıklıydım. Sezaryen olmak beni üzmeyecekti. Ama denemeden bırakmak istemedim. Önce ssvd destekleyen Dr.
Sevilay Bozkurt la yola çıkma kararı aldım. Gebeliğimin 34. Haftasında bana kararından emin misin diye sordu. Evet dedim. Ebe ile görüşmemi istedi. Bir ders yaptık. Nefesler çalıştık. Eşimde sürece dahil oldu. 38 haftada doktora gittiğimde hala hareketlenme yoktu. 5 gün sonra sabah saat 10 a randevu verdi doktorum. Bu arada ben de evde kurbağa yürüyüşü ile yer silme süpürme, pilates devam ediyorum. Son iki günde farklı olarak kuyruk sokumuna ağrı girmeye başlamıştı. Bunun dışında her şey normaldi. Neyse doktor ultrasonda Baktı. Alttan muayene yapalım dedi ve muayene sonrası hafif bir kanama oldu. Açıklık olduğunu söyledi ama kaç cm söylemeyeceğim. Şimdi git kahvaltı yap. 2 saat sonra nst ye gel dedi. Ayrıca dokular çok yumuşak çok beğendim dedi. ( bu beni çok motive etti. Perine masajının faydaları )Evimiz yakın olmadığı için eşimle sevdiğimiz bir yere kahvaltıya gittik. Sonra kızımızı parka götürdük. Ben de orada yürüyüş bacak açma germe vs yaptım. Bol oksijenli 2 saat oldu. Kendimi mutlu ve iyi hissediyordum. Hastaneye döndüğümüzde saat 13.30 falandı. Muayene yapıldı. 5 cm açıklık olmuştu. Ama ben de ağrı sızı hiç bir şey yoktu. Bu arada Meryem ana otunu arkadaşıma rica ederek suya koydurdum. Sonrasında eşimle kızımla birlikte odaya geçmemiz gerekiyordu. Sancılarımı odada karşılayıp doğum anında doğumhaneye gidecektik. Planlar böyleydi ama hastanede boş oda yoktu. Sırada bekleyen sezaryenler bile vardı. Moral bozmadım. Eşimle çocuğumla biraz daha vakit geçirip doğum haneye girdim. Ebe ile baş başaydık. Ben topun üstünde zıplama vs yapmaya başladım. Derken 8 cm oldu. 8 den sonra sancılar vurmaya başladı. Ama öyle keskin ki ben hareket halinden uzaklaştım. Suni sancıya gerek kalmadan bir saat içinde doğum gerçekleşti. Tam açıklığa ulaşınca doktorum geldi. Ikınmalar, sancı durunca normal nefese geri dönüş. Derken Bir kesi yapmak zorunda kaldılar.Bebeğin kafası biraz büyükmüş. Ama çok küçük bir dikiş var. Sonrası büyük tuvaletini yapıyormuş hissi ve bebeğime sağ Salim kavuşma.
Çok şükür her şey yolunda gitti. Sürekli kalp atışı takip edildi. Denemekten korkan varsa risk gerçekten çok büyük bir risk değil. Sonuçta hep kontrol altında oluyorsunuz. Sancılar son raddede zor ama sezaryende ayağa kalkmak tuvalete tekrar tekrar oturup kalkmak hepsi benim için çok zor olmuştu. Doğum sancısı daha basit diyemem elbette ama kucağında bebeğinle yürüyerek çıkabilmek, bir anda eski hayatına geri dönebilmek çok güzel.. dilerim herkesin hayal ettiği gibi doğumları olur. 💐