Biraz uzun oldu, uzun uzun okumayı sevmeyenler direk en alttaki tavsiyeler kısmını okuyabilirler 🥰 Öncelikle tüm hamileliğim boyunca çok yürüyüş yaptım (tavsiye 1 ) ve bunun sonucunda ilk doğuma göre çok çok hızlı bir şekilde açılmam oldu. En son 27 mart pazar gecesi hastaneye gidip, burada doğuruyorummm postu açtıktan yaklaşık 5 saat sonra Asya’m doğdu. Şu an minik insan göğsümde uyuyorken ben de sizlere birbirimize kavuşma hikayemizi anlatayım.
39+6 haftalık olmuştuk, artık eşimle niye gelmiyor bizim kız diye sormaktan ve her gün onlarca kişiye yok hala gelmedi bekliyoruz raporu vermekten de sıkılmıştık. O akşam da film izleyip, çekirdek yedikten sonra 12 gibi yattık. 3 gibi wc’ye kalktım, çişimi yaptıktan sonra bir akıntı daha hissettim. Tuvalete baktığımda su gibi kan aktığını gördüm. Sanırım suyum gelmeye başladı o an kan olarak gördüğüm şey hafif kanla karışık amniyon sıvısıydı, çünkü hastanede de yavaş tempoda gelmeye devam etti. Sümüksü değil de su gibi kan geliyor olarak görünce biraz tedirgin oldum kanamam mı oluyor diye. Hemen eşimi uyandırdım, bavula son eklencekleri ekledik (tavsiye 2) ve hastaneye doğru yola çıktık. Çok yakın zaten hastane 10 dk.ya vardık. Acilden giriş yaptık, ebe muayene etti, korkulcak bir şey yok bu kan doğumun başladığının işareti dedi, 2-3 cm açıklığın var dedi, sonra nst’de de doğum sancıları çıkınca yatıralım seni dedi ve doğumhanedeki 2 normal odadan birine yerleştik. Ben gayet sakinken tam o anda yandaki doğum odasından çığlıklar gelmeye başladı ve gerildim haliyle gelir gelmez. Eşimi de o doğum olana kadar doğumhanenin dışına gönderdiler. Çığlıklar devam edince ebeyi buldum ve ben kötü etkileniyorum bu seslerden dedim, o da sağolsun yarım saat kafeteryaya in sonra gel o zamana bitmiş olur dedi ve öyle yaptık. Bu arada hafif regl sancısı şeklinde sancılarım başlamıştı, bunlar hafif can yakmayan kasılmalardı. Odaya çıktığımızda da devam etti, ebe sancıların sıklaşınca haber ver dedi. Odaya gelince yürüyüşe ve hafif otur kalk egzersizlere devam ettim. Birkaç saat böyle hafif sancılarla geçti, saat 5 olduğunda sancılar biraz şiddetlenmiş ve düzenli bir şekilde yaklaşık 4 dk da bir gelmeye başlamıştı. Regli ağrısını şiddetli yaşayan biri olduğum için hala tolere edebileceğim bir sevideydi benim için. Hiç regli ağrısı çekmemiş bir kadına daha travmatik gelebilir bu süreç ama benim için çok tanıdıktı. O ara eşimin belime masaj yapması çok iyi geldi ve yanımda sıcak su torbası (tavsiye 3) getirmiştim, onu doldurup bel kısmıma koydum o da çok rahatlattı. Daha sonra ebe tekrar muayene etti ve cm vermedi ama çok iyi gittiğimi söyledi. Nst’ye bağlandım, (sancılarla beraber nst gerçekten zormuş bu arada), ebe kendi sancılarımın çok iyi olduğunu söyledi. Bunun anlamı sürecin suni sancısız devam edeceğiydi, çok sevindim tabi. Saat 7:30 gibi sancıların şiddeti baya artmaya başladı ama suni sancı almadığım için sancı gelince 1 dk sonra gideceğini biliyor olmak çok rahatlatıcıydı. Plates topu üstünde karşıladım sancıları ve adını yanlış hatırlamıyorsam 3 mum nefesi gibi bişi var onu uyguladım, gerçekten rahatlatıcı oldu. Daha sonra akşamki ebe gelip nöbet değişicez yeniler seni muayene etsin istersen üst üste iki muayene olmasın dedi. Yeni genç tatlı bir ebe geldi, elimden tutup beni muayeneye götürdü, daha sonradan kendisine de söyledim o elimden tutması çok kıymetliydi o an benim için. Muayenede 8 cm saydı, 4 saatte bu aşamaya gelmek müthişti. Sıcak duş önerdi çok rahatlarsın dedi. Duşa girdim, eşim yanımdaydı, karnıma, kasıklarıma, belime sıcak su tuttum, o kadar iyi geldi ki çıkmak istemedim. 40 dk yı da böyle geçirmiştim. O sırada önlüğümü getirdiler, onu giydim, ıkınma hissi de gelmeye başlamıştı. Saat 9a doğru ilk defa doktorum geldi muayeneye aldı. Çok iyi gidiyorsun, çok az kaldı ama biraz daha var, seni şimdi çatala alırsam daha travmatik olur süreç dedi canım doktorum (tavsiye 4). Ebe beni odama götürdü ve ıkınma hissin geldikçe ıkın, sancıları ayakta karşılamaya çalış yer çekiminden de faydalanalım dedi. O ıkınma hissi süreçteki en ilginç bulduğum olaylardan biriydi, çok değişik bir his, genelde benzetilen büyük tuvalet hissinden bence çok farklıydı, neyse geldikçe ebenin dediğini yaptım, ki zaten mecbursun yapma ihtiyacı hissediyorsun. Bu ıkınmaların başlangıcından sonra bir yarım saat geçti geçmedi, eşime ebeyi çağırmasını söyledim, çünkü sancıların ve ıkınma hissinin şiddeti baya artmıştı, artık kavuşma anına yaklaşmıştık hissediyordum. Ebe muayene etti, geliyor burda bebek gibi bişi dedi, hemen doktorumu çağırdı, doktor geldi. Bundan sonra onların talimatlarına uyarak daha önceden çalıştığım ıkınma ve nefes egzersizini uyguladım (tavsiye 5), hiç çığlık atmadım ve 2-3 ıkınma sonrasında bebeğim doğdu. Bende süreç buraya kadar çok kolay ilerledi, acı sancı vardı ama asla zor değildi ve çok araştırıp, yüzlerce doğum hikayesi okuduğumdan başıma gelecekleri biliyordum. Ve en önemlisi buraya kadar patron bendim. Burdan sonrası benim için daha zorlu oldu, plesentanın gelmesi, rahmimin boşaltılması ve dikiş süreci. Bunlar da 15-20 dk sürüyor. Kesi var mı diye sordum doktoruma, çok az kestim dedi ama baya uğraştı ve ben pek rahat duramadım refleks olarak hareket ettim hep. Neyse bunlar da geçti gitti çok şükür. Dikişler birkaç gün zorladı ama şu an 6. Günden sonra acısı çok çok azaldı.
İşte bu da bizim prensesimizle kavuşma hikayemizdi teyzeleri. İnşallah hepinizin gönlünüzce, çok güzel kavuşma hikayeleri olur 🙏
Kolay doğum için tavsiyelerim:
- Kolay doğumun kilit noktası bence hareketli bir hamilelik geçirmek. Normal doğum istiyorsanız, düzenli yürüyüş mutlaka yapmaya çalışın. Yapamıyorsanız evde ayınıza uygun hamilelik platesi, yogası egzersizleri yapın. Ben neredeyse her gün yürümeye çalıştım, bazı günler 10-12 bin adım attığım oldu ve bence bu sayede, doğum başlangıcından çok kısa sürede tam açıklığa ulaştım.
- Doğum çantanızı 30lu haftaların ilk yarısında hazırlayın. Çantaya son dk koyulacak şeyleri telefonun notlar kısmına yazın. Mesela ben deodorant, şarj aleti, diş fırçası ve yapıp buzluğa attığım kayısı hoşafı gibi şeyleri not almıştım. Panikle unutmamış oldum böylece.
- Banyo havlusu ve sıcak su torbası bence mutlaka bulunsun çantanızda. İkisi benim çok işime yaradı. Sıcak su torbasını bele koymak sancı anında müthiş rahatlatıyor. Sıcak duş da aynı şekilde.
- Doktor ve hastanenin doğum ekibi bu süreçte çok çok önemli. Ben içime sinene kadar birkaç doktor denedim. En son bu doktorum, benim için haftasonu, gece yarısı hiç fark etmez, normal bir doğum için keyifle geliyorum hastaneye, çok seviyorum bebekleri anneleriyle bu mucizevi sürecin sonunda kavuşturmayı dediğinde, işte bu dedim ve asla pişman olmadım. Bir de doğum sonrası kontrole geldiğinde, bu gecen biraz zor geçebilir, doğum travmatik bir olay dedi, benim için travmatik geçmedi dediğimde vücut öyle algılamıyor, hiç yaşamadığı şeyler yaşadığı için dedi. Ne demek istediğini gece uyumak için gözümü kapattığımda anladım, duygu karmaşası yaşıyordu beynim vücudum, bir yandan başarmış olmanın sevinci, diğer yandan aşağıdan yapılan müdahalelerin garip hissi… İyiki beni önden uyarmış doktorum diye düşündüm. Bu arada bu karmaşık duygular sadece ilk gece oldu sonrasında geçti.
- Bence bu videoyu tüm doktorlar gebelerine izletmeli. Banu çiftçi bu videoyu ücretsiz sunarak müthiş bir amme hizmeti yapmış. Denedim ve çatala çıktıktan sonra 10 dk’da doğurdum kızlar, %100 çalışıyor. Bu videoyu hamileliğinizin son haftalarında defalarca izleyin, her gün izleyin, nefes kısmını çalışın, ıkınma kısmını doğumdan önce uygulamayın ama her detayını beyninize kaydettiğinizden emin olun. O müthiş video: