Merhaba güzel annişler 🥰 nihayet ben de buraya doğum hikayemi yazabildim. Hayal gibiydi gerçek oldu 😍 Gebeliğim boyunca normal doğumu bekledik, sezeryan aklımın ucunda bile yoktu ama minik kızım bir türlü kanala girmedi, çatım da çok müsait değildi.34.haftadan beri kasılmalarım vardı çok bekletmeyecek kızımız bizi diyorduk ama kızım bi türlü gelmiyordu😃 Doktorum da sezaryan kararı aldı artık bebeği riske atmamak adına. Çok korkarak üzülerek ağlayarak sezaryana girdim. 27 Mart pazar sabahı 10:45te kızımın sesiyle dünyam değişti. Çok farklı bir an. İnanamadım o an yaşananlara. Yanağıma getirdiler annecim deyip donup kaldım sadece ağladım.tarifi olmayan bir duygu 🥺 ilk kalkışta da sonrasında da zorlanmadım. Gebeliğimde de aktiftim evde durmuyordum hiç ve pilates yapmıştım. Bir de kimsem yoktu eşimden başka mecburdum ayakta olmaya. Korkacak bir şey yokmuş güzel anneler sonu o kadar güzel ki. O kokusu gözleri dünyaya bedel, tüm ağrıları unutturuyor insana 🥰 Rabbim isteyen herkese yaşatsın bu duyguyu 🙏 sorularınız varsa cevaplayabilirim minik kızım uyuyorken 🥰