Evet kızlar sonunda ben de doğurdum. Bu forumdaki en sevdiğim başlıklar doğum hikayeleri olduğu için ben de Happy Kids e geçmeden hikayemi paylaşmak istedim. Umarım faydalı olur.
Dün yani 2 Nisanda hava çok güzel olduğu için eşimle yürüyüşe çıktık, güzel güzel güneşimizi aldık, eve geldik yemeğimizi yedik, biraz yorulunca çay koymadan azıcık dinleneyim dedim. Koltukta uzanırken bir anda bir sıcaklık hissettim ve suyum geldi.
38+6 olduğumuz için eşyalarımız hazırdı, su gelişim bir yandan devam ettiği hemen depend takıp üzerimi değiştirdim ve hastaneye gittik. Hafta sonu olduğu için kendi doktorum yoktu ama zaten yakın zamanda doktorum değiştiği için ve normal doğum yapmak istediğim için önemsemedim ve nöbetçi doktorla doğum yapmak istedim (Medipol mega hastanesi)
Hastaneye geldiğimde açıklığım 1 cm di. Ama sancılarım başlamıştı ve çatımın normal doğuma çok uygun olduğunu söyledi doktor hanım, ardından bizi odaya aldılar.
Ben aslında başından beri normal doğumdan korkan biriydim ama sonrasında okuduklarından, doktorumun anlattıklarından normal doğuma karar vermiştim. Ayrıca epidural istiyordum.
Neyse bildiğiniz üzere epidural belli bir açıklık sonrası veriliyor, biz de sancılarla birlikte açılmayı beklemeye başladık.
Bu kısım benim için çok yorucuydu, çünkü açıklığım 4 cm e gelene kadar çok sancılandım ve benek kafasını çok aşağı indirdiği için çok acılıydı.
Artık epidural zamanı geldiğinde, sistemden kaynaklı ilaç girişi sıkıntısı oldu ve sabrım kalmamıştı.
Sancılara duşta pilates topu ile dayanmaya çalıştım. Ama hemen yemek yiyip geldiğim için çok susamıştım.
Neyseki 5 cm açıklık olunca epidural takıldı, o etkisini tam gösterecekken, bebeğimin nstde kalp atışları 100 ün altına düştü. Doktorum bi iki dk toparlamasını bekledi ama olmayınca hemen acil sezeryana alındım. Doktorum ameliyata girerken son kez baktığında açıklığım 8 cm olmuştu. Aslında bebeğim dayanabilseydi yarım saate doğurmuş olacaktım ama kısmet değilmiş.
Sezeryanda spinal anestezi istedim.
Ah kızlar o iğnenin girişini sondanın takılışını hissetmedim bile. Bebeğim için o kadar korkmuştum ki tek istediğim sesini duymaktı.
Hastanedeki doktor, hemşireler o kadar iyiydi ki, tek çarem onlara güvenmekti. Ameliyata girdikten 5 dk sonra oğlumun sesini duydum ve derin bir nefes aldım. Beni dikmeleri yarım saate yakın sürdü, minik kuşumda uslu uslu bizi bekledi. Çok şükür ki hemen sütüm geldi ve daha yukarı çıkarken emzirmeye başladım. Şu an hala hastanedeyim, gazımı çıkaramadığım için ağırlarım var ama miniğimi görünce her şeyi unutuyorum.
Buradaki tüm doğum hikayelerinde gördüğümüz gibi bebişler nasıl geleceklerine kendileri karar veriyor. Ben hem normal doğumu hem sezeryanı yapmış gibi oldum ama yegane tesellim, ikimizin de sağ Salim kurtulmuş olmamız.
Rabbim bu Ramazan gününde sizlere de güzel doğumlar nasip etsin, kimseyi darda koymasın..
Sok olarak Biz 38+6 da, 3160 gr, 51 cm doğduk, ultrason ile neredeyse birebirdi.
Allah’a emanet olun..