Merhabalar. Doğurana kadar burda hassas olsun olmasın tüm hikayeleri okudum kendimi cesaretlendirmek için kızlar en baştan beri normal doğum istedim 39.haftada çatı muayenesi sonrası doktorum çatımın çok uygun olduğunu 1 cm açıklık olduğunu söyledi. Sonraki kontrolde cuma günüydü ve doktorum bebek çok büyüdü artık alalım pazartesi suni ile dedi. Kabul ettim çünkü haftası da önden gidiyordu 3.600 öngörmüştü. Pazartesi yatışım yapıldı bir gram sancısız. Ebeler devamlı gidip gelip açıklık yaratmaya çalıştı elleriyle. Nstde sancım çok yüksek çıkıyordu ama ben hissetmiyordum, anlamadığımızda bu oldu ebeler gelip bu sancıyla yerlerde sürnmen gerekir nasıl hissetmezsin dediler. Hiçbir şey hissetmedim kendi sanıcm olduğu için de suni takılmadı. Ebeler belki milyon kez odama gelip elleriyle ite ite açıklık yaratmaya çalıştı ama sonuç olarak açıklık olmuyordu devamlı ıkındırdılar beni. Saatler sürdü bu. Epidurali bağladılar sonunda ve suni sancı başladı. Suni sancı başlayınca bi baş dönmesi ve taşikardi oldu çok normal dediler. Telefonla oynamaya çalışıyodum ama ekran hep bulanık gözüktü gözüme nedense 😀 suyumu patlattılar ben tabii bekliyorum baya aksın sma yok tabii azar azar geliyo. Çişimi sondayla çektiler vs vs. 9da yatışım yapılan odadam elleriyle açıklık yarata yarata beni doğumhaneye yürüterek aldılar. Doğumhaneyi düşündükce ağlıyorum hayatımda unutmayacağım travma oldu lütfen çok etkilenecekler budnan sonrasını okumasın 🙏 beni yatırdılar yatağa eşimde yanımdaydı. Sancı hissetmediğim için ne zaman ıkınacağımı bilemedim doktor şimdi ıkın diyordu ıkınıyordum ama olmadı tabii bebek daha ilerdeydi. O yatağın kenarlarını tutup itecektim ve çenemi göğsüme koyup sessizce ıkınmamı istediler. Orda bile hala açıklık yaratmak için uğraştılar. Ben ıkınamayınca ebe karnımdan basmayanbaşladı.. işte ben bunları yaşayacsğımı bilsem asla girmezdim o kapıdan. Ebe karnıma basıyor dirseğiyle ben havaya yükseldim acıdan ne nefesim kaldı ne canım orda. Tuttum ittim kadını. Bu ıkınmaları devam ettirdiler bana 4-5-6 kez aynı şekilde. Doğumhane inliyor sayemde. Yan odadakiler de bağırıyor ama ben artık başka boyuttayım böğürüyorum. Herkesi itip yırttım ellerini. Böyle olmayacağını anladılar tabii 4 ebe üstüme çıktı yatağa çarşaflar bağlayıp ondan güç alıp yine bastrdılar karnıma. Hiç unutmam ezan okunuyo bak dedi eşim gözgöze geldik bsşladım ağlamaya yapamıycam ben nolurçıkarın sezeryan olsun dedim. Hoca iki kesik attım bir de sezeryana mı alalım böyle diye cesaretlendirdi. Yine yapamadım tabii en son bebeğe oksijen gitmiyo yapmak zorundasın dedi. Hayatımın en kötü dakikalarıydı o ıkınmam. Eşim kafası çıktı dayan dedi ona da inanmadım orda tek isteğim ölmekti açıkcası. Sonra çıkardılar bebeğimi üstüme koydular şoka girdim onu görünce. Eşim fenalaştı halimi görünce ben ona üxülmekten kendi acımı unuttum :) o kendine geldi bebeği biraz yanağıma koydular 15 dk doğumhanede kaldım dikişlerin herbirini hissettim hocaya en son hocam hafi bitirin artık diyodum valla. Neyse üstümü giydirdiler yürüüyerek çıktık odaya tabi kalktığımda dengem bozuktu tamamen karnım bi anda boşalmış sallanıyo gibi geliyodu. Neyse doğum bitince herşey bitti hemen emzirdim bebiş tahminimizden büüyk çıktı zaten iyiki bugün almışız dediler 🐣 6 gün oldu doğum yapalı beni dikişler çok zorluyor mesela inanılmaz bi acı bacsğımı sürüyerek yürüyorum. Böyle bir doğumum olacağını hiç düşünmemiştim ama sonrası düzlük, sonrssı gerçekten çok güzel onu nla kavuştuktan sonra♥️ Hepinize duacıyım arkadaşlar, herkesin işini kolaylaştırsın rabbim inşallah pozitiflerini size nasip etsin🌸🤍