Hamilelik yolculuğumda pozitif hikayeleri okumak bana hep çok iyi hissettirdi bu yüzden bende kendi hikayemi yazmaya karar verdim. 24/03 tarihinde saat yaklaşık 11 40 sularında kavuştum minik prensesime. 38+5teydik ve planlı bir doğumdu.
Korkudan doğumdan vazgeçtiğim bile oldu en son ne zaman doğru düzgün uyudum bilmiyorum. Son 2 günde toplasanız 2 3 saatlik bir uyku sürecim var. Önce korkudan şimdi de bebeğimi izlemekten uyuyamıyorum ☺️
Kızım 2670 gr dünyaya geldi ve çok sağlıklı. Özel bakıma dahi ihtiyaç duyulmadı. Öyle ki reflekslerinin çok iyi olduğunu söylediler hatta kafasını bile kısa süreli tutabiliyor. Yani demem o ki bebeğinizin kilosu düşük diye sağlıksız yaftasını yapıştıranlara hiiiç kulak asmayın. Sütüm gelmez diye korkuyordum ki doğuma kadar gelmedi de. Doğumdan çıkıp odaya indiğimde mucizevi bir şekilde sütüm gelmişti. Kızımı beklemiş. Fakat göğüs uçlarım neredeyse yok gibi bu yüzden emzirmem zor oldu hatta 2. Denemede göğüslerim yara oldu açılıp kanamaya başladı. O yüzden böyle bir sorununuz varsa emzirmek için göğüs ucu aparatlarından mutlaka alın. Bende aldım ama ısrarla emzirmeye uğraşınca yaradan kaçamadım. Aparatla emzirmek sizi daha az anne yapmıyor. Ama aparatı geç kullanmak bebeğinizin sütü her çekişinde ciyak ciyak bağırmanıza sebep olabiliyor. Yine de dünyanın en güzel ve anlamlı acısı diyebilirim.
Gelelim ameliyata, kapıdan girdiğim gibi korkuyorum diye açtım muslukları. Masaya çıkmamı söylediler çıkıp yattım. Damar yolu sakinleştirici ve epidural yapıldı. Sonda takımını hissetmedim bile. Yaptıkları her işlemi tek tek anlattılar. 5 dk içinde bebeğim kucağımdaydı. Dikiş biraz daha uzun sürüyor haliyle. Odama getirildim yaklaşık 3 saat sonra yürüttüler doğruya doğru o ilk kalkışta allahım sana geliyorum dedim. 5 6 adım atabildim baş dönmesiyle yatağa alındım. Daha sonra ki kalkışlarım çok daha rahattı. Canınız acısada mutlaka yürüyün. 3. 4. Kalkıştan sonra göreceksiniz ki yürüdükçe rahatlıyorsunuz. Sonda çıkarken de öyle bir acı hissi olmuyor.
Şimdi ne kadar gereksiz korkutuğumu farkına varmış bir şekilde bebeğimi izleyerek sizlere hikayemi yazıyorum. Umarım bir nebze de olsa içiniz rahatlamıştır.