Merhabalar 🥰
9 ay ne çabuk mu geçti? Yo yo yoo, asla. Hiçte çabuk geçmedi,aksine 9 ay değil sanki 9 yıl gibiydi.. Bu yola 15 yaşında çift yumurtalığımdan geçirdiğim kistlerle başladım. Evlendikten sonra ise ileri düzey Pcos olduğunu öğrendiğim. Buna bağlı olarakta önemli ölçüde bir zaman kaybettim. Amh değerim 20 civarı idi. Sevgili doktorum Volkan Dede ile, uyguladığımız tedaviler sonucu hamile kaldım. Ha bu kadar kolay mı diye soracak olursanız, asla.. Psikolojik olarak zordu elbette. Her neyse geçen yıl Temmuz ayında hamile olduğumu 24 ile öğrendim 🥰 Miniğim bana merhaba dediii. Tarif edilemez bir duygu, tarif edilemez bir mutluluktu. Bitti mi ? Hayır. Herşey yeni başlıyordu. Korkular, telaşlar, ardı arkası kesilmeyen stresler.. Lekelenmeler, ağrılar , düşük tehlikesi.. 36. haftamı doldurana kadar progestan kullandım. Sancılarım 32. haftada 70’in üzerine çıkmaya başladı. Diyordum ki eyvah! Bu çocuk beklemeyecek. Her hafta kontroller , nst ler derken 39+4’e kadar geldik. Zorunlu sezaryen olmak zorundaydım, tüm sebepler olmasa dahi yine sezaryene alınacaktım çünkü o kadar yoğun ve düzenli sancılara rağmen 1 cm bile açıklık yoktu. 22.03.2022 tarihinde sezaryen için anlaştığımız hastaneye yola çıktık🥰 39+4 te sezaryen doğumum başlatıldı. Genel aneztezi olacaktım, çünkü spinal olduğum bir ameliyatta omurilik uygunsuzluğu yüzünden ( sözde ) ciddi komplikasyon geçirdim. Doktorumla ameliyathaneye indik, ameliyathanede doktorumun arkadaşı ile karşılaştık. Yıllar sonra karşılaşmışlar ve şans budur ya Anestezi Uzmanım o kişi idi. Meğer işinin ehli, gerçekten alanında profesyonel bir kadınmış. Bana sadece , malesef bu tarz durumların meslektaşlarından da kaynaklanabildiğini , onu tanımasam da güvenmemi ve sadece omurilik kontrolü yapmasına izin vermemi aksi bir durumda direk genel anestezi uygulayacağını söyleyip rica da bulundu. O kadar güven verdi ki kabul ettim, parmağı ile kontrol ettikten sonra spinale çok uygun bir hasta olduğumu ve bir kerede giriş yapacağını bunun benim için daha konforlu olacağını söyledi. Önce hayır korkuyorum vs desem de “ yanındayım , derin bir nefes al ve bana güven SÖZ VERİYORUM “ dedi, arkasından damar yolumdan 4 CC sedasyon ile kısmi bir bilinç bulanıklığı ve sakinleşmeyle tek seferde hiçbir şey hissetmeden Spinal Sezaryen Doğumumu başlattı 🥰🥰 Herşey harikaydı, asla acı hissetmiyorsunuz. Çekiştirmeler, sesler, bastırmalar, dokunmalar herşeyi hissediyor fakat asla acı hissetmiyorsunuz. Tek hissettiğiniz bebeğinizin çıktığı an karın bölgenizde hatrı sayılır bir rahatlama ve bebeğinizin sesi ile gelen sıcaklık. İşte bu duygu dünyalara bedel. Benim sondam uyuştuktan sonra takıldı, doğumdan 6 saat sonra yürümeden 1-2 dakika önce çıkarıldı. Çıkarılırken sadece bir saniye süren gıdıklanma hissiyatı hissediyorsunuz, asla korkmayın. Zaten ilk yürümeden sonra her yürüdüğünüzde her adım attığınızda daha iyi olduğunuzu hissedeceksiniz. Şimdi oğlumla çok şükür evimizdeyiz, birbirimizi tanımaya ve alışmaya çalışıyoruz. Çok şükür ben evladıma sağlıkla kavuştum. Allahtan dileğim evladımla ve eşimle uzun bir ömür. Ve isteyen herkese yüreğimin en derinlerinden sağlıklı , hayırlı , uzun ömürlü evlatlar diliyorum. Ben zor kavuştum, ama çok şükür kavuştum. Rabbim hepinize, isteyen herkese en hayırlı zamanda bu duyguyu yaşatsın, kimsenin kucağı boş kalmasın🤍 Allah kimseyi evlatlarıyla sınamasın.. İyi kötü hepinizi iyi ki tanımışım.. Bazılarını ekstra iyi ki tabiki… Bu da benim pozitif doğum hikayem. Hepinize kucak dolusu sevgiler 🌸🤍😇🙏🏻