Merhabalar
Burada ben de aylarca dogum hikayeleri okudum ama benimki hiçbiri gibi olmadı. Okuduğum hikayelerde sancı yavas yavas baslayıp artınca doktora gidiliyordu. Benim 9 Şubat Çarşamba günü yogun bir programım vardı. (39. Haftadaydım cok zorlanıyordum diyabetim de var.) Gece eşimle yürüyüşe çıktık normal dogum beklediğim için. 12 gibi eve girdik 1 de yatarken sancı başladı bir anda ve çok keskindi. Eşimi uyandırmadım sıcak su torbası koydum ama bacagıma dogru sancı vuruyordu anladım biraz. 2 gibi her sey çok değişti çok şiddetlendi yürüyemez hale geldim. Hatta otoparkta yere yığıldım. Yolda gidemedim arabayı durdurup durdurup gittik. Hastaneye varınca 4 cm acıklık dediler oh dedim epidural verin bana.
BİZ EPİDURAL YAPMIYORUZ!!! Dediler.
Hayatımda duyduğum en zor cümle olabilir.
E ben evde dogursaydım o zaman. Neden hastaneye geldim. Baska hastaneye gidelim dedim ki doktorum da harika biri ayrılmak istemiyorum. Sonra nöbetçi doktor 6 cm dedi. Elime doguracaksın dayan dedi. Kendi doktorum geldi 5 te veee beyin yoksunu nöbetçi doktor yanlıs bakmıs hala açıklıgım 4 cm bile anca. Çok zorlandım anlatmak istemem ama yalvardım anestezi için. Bu kısım çok travmatik oldu benim için bebek aşağı inmedi bir türlü. 9 saate kadar çek dediler ben tükenmişti zaten. 5 te genel anestezi ile sezaryene alındım. En cok korktuğum şey oldu. İki dogum şeklini de yaşadım. Sabah 5 30 da 3800 bir minnak dünyaya geldi. O gün bugündür bambaska bir hayatım ve mutluluk sebebim var. Rabbim herkese nasip etsin kolaylaştırsın. Olumsuz bir hikaye yazmak istemezdim ama epidurali sorun mutlaka diye yazdım. İnşallah sizin çok çok kolay hikayeleriniz olur.
Sevgiler