ada58 Yazdiklarinizı okuyunca bir an kendimi gördüm 😏 ilk hamileligimde ben de böyleydim erkek çocuklarına karşı hep bi nötr durumdaydım kız çocukları her zmaan favorimdi ve hep bir kızım olsun istemiştim,hamileligimn başından itibaren herkes kesin erkek gözüyle bakıyordu ve üzülüyordum dediğim gibi zaten nötrdum ve bir de nur topu gibi oğluna aşırı düşkün bir kayinvaldem oldu ve erkek çocuk nefretim başladı o dönem hatta o torunun erkek olmasını çok istiyordu ve daha çok deliriyordum.Esim de ben de ilk cocugumizin kız olmasını hayal etmistik hep sonraki erkek olsun ama anne babalığı bir kız evlatla tadalım istedik ve çok şükür 16.haftada kızımiz olacağını öğrenmistik🌸 ama bu cinsiyeti değişenleri okudukça kendimi kahrediyordum ya değişirse ya erkekse diye ve şimdi bu cumlelerimin ne kırıcı ne nankörce olduğunu anladım,insan anne olunca nasıl böyle düşünebildim cinsiyetin ne önemi var ki evlat evlattır diyor,hatta şuanda 2.bebeğimi bekliyorum kızım 3 yaşında ve inşallah bu sefer ki erkek olur diye dua ediyorum🤗 her iki cinsiyetten de tatmak istiyorum ve zamanında kurduğum cümlelere hislere üzülüyorum😏 inanın cinsiyetin bi önemi yok suanki tahmin doğru bile çıksa dilerim bir de kız evladiniz olur 🌸 her şey gönlünüzce olsun🤗