8 mart gecesi doğuramıyorum postu açmaya niyetliydim çünkü artık 39+4 olmuştuk ve zorlamnmaya başlamıştım. Amma gece minik sancılar gelmeye başladı ardından nişanım geldi saat 12 de.. Yürüdüm duşa girdim nişana güvenmedim tabii. Öyle biraz vakit geçsin dedim saat 1 buçuk 2 oldu sancılarım sıcak suyla geçmemeye artmaya başladı. Ben biraz uyuyayım dedim yorgundum çünkü 17 aylık bir oğlum var. Gece sancı 20dk bir falan geldi nefesle karşıladım tekrar uyudum. Sabah 5 buçuğa kadar arası azalmadan böyle devam etti. Ama 5 buçukta bi uyandım doğuruyorum. Şaka değil ıkınma hissiyle uyandım kendimi tutamadığım. Oğlum yanımda uyuyordu eşim içirde seslendim seslendim duyuramadım sesi mi. En sonda bi gayret telefona ulaşım eşimi çaldırdım öyle uyandı. Ailemi aradım çok yakınlar onlar hemen geldi onlarla birlikte ambulans geldi. Doğuruyorum diyorum herkese inandıramıyorum ambulansla hastaneye götürdüler nstyr bağlıcaklar diyorum ki bakın niye anlamıyorsunuz doğuruyorum nstyr bağlamayın beni. İşte sen sus artık profesyonel eldesin bilmem ne tekrar, bağırınca Allah razı olsun ablalardan biri burda, doğurmasın gibi birşey dedi. Doğumhaneye çıktık kendimi sedyeden yatağa attım ve doğurdum bebeğimi. Son dakika da yani herşey oldu bitti.
09.03. 2022
Saat 06.05 te kızım doğdu.
Kıyafetlerimiz arkadan geldiği için ve doğımhane de soğuk olduğu içn kızım biraz üşüttü burnu tıkalı. Ama şuan yanımda uyuyor.
Dikişlerim var ağrım var ara arw ama herşey yolunda elhamdülillah.. 🌺🌺🌺