Benim kendi sancim başladığında gitmiştim biraz zaman ilerleyip acilmam da ilerleyince doktorumu çağırdılar doktorum gelince artık stresten mı korkudan mı bilmiyorum bir anda sancim kesildi suni vermek zorunda kaldılar. Yani benim de canım aşırı tatlıdır ve acı eşeğim çok düşüktür adı üstünde suni birsey olunca vucut onu kabul etmekte çok zorlanıyor belki kendi sancim olsa daha sakin kalabilirdim ama suni sancı gerçekten tam bir felakettir benim için yerlerde surundum ben yapamicam dayanamıyorum beni sezeryana alın diye yalvardım ağladım doktorum da hersey normal ilerliyor sezeryana alamam dedi ve doğum yaptıktan sonra iyi ki sezeryana almamış dedim çünkü normal doğum gibisi yok o kadar büyük bir rahatlık ki aslında hata bendeydi ben o kadar çıldırip ağlayıp kendimi yormasam ve daha sakin kalabilseydim belki hersey daha kolay olurdu ama çok zor oldu çünkü ıkınmaya mecalim bile kalmamıştı. Ama ikincide sakince dua ederek derin nefesler alarak hiç yataktan kalkmadan açılmamın ilerlemesini bekledim hiç kendimi yormadim sessiz sessiz ağladım ve dua ettim çok kolay bir doğum oldu Allahim herkesin yardımcısı olsun inşallah 🤲