Aslında normal doğuracaktım ama bizim bebişin gelmeye pek niyeti yoktu ve ben artık cidden çok yorulmuştum. Bir anda eşimle beraber ortak bir karar alıp sezaryen doğurmaya karar verdim. Ve hemen bir gün sonrasına doktorumu arayıp gün aldım. Aynı gün gidip pcr testi verdim ve anestezi doktoruyla görüşüldü. 26 Şubat sabah saat 7 ye kararlaştırıldı ve ben aşırı heyecanlıydım. Gece hiç uyuyamadım eve gelip bebişin beşlisini kurdum son düzenlemelerimi yaptım. Ve sabah 7 gibi hastanedeydik. Hemen ameliyata alınmak için hazırlandım. Ameliyathanedeki dijital saatten hatırlıyorum 7.58 de belimden spiral vuruldu. Vuran doktorum çok iyiydi. Çok sakinleştirdi beni ve korkar kasılırsan sana sıkıntı olur dedi bende kendimi rahatlatmaya çalıştım . Gayet kolay oldu sanki popodan iğne olmuşum gibi hafif biz sızı oldu sadece. Sonra yatırıldım ve hemen uyuştum zaten. Sonda takıldı aşka hissetmedim ve doktorum geldi hemen ameliyat başladı . Saat tan 8.13 te bebişim doğmuştu. Çok hızlı oldu. Sesini duydum yüzünü gördüm çok güzeldi. Sonra beni dikmeye başladılar. Tam saat 8.33 te ameliyathaneden çıkarıldım ve odama getirtildik. Benim ameliyat sonrası gaz çıkarmam çok zor oldu. Pazar günü saat 10 gibi çıkışım verilecekti ama gaz olmadığı için doktor tekrar yatış verdi ve ben ağrıdan kafayı yiyordum en son yatağı kıracak kadar kuvvetli şekilde sancı çektiğimi hatırlıyorum. Hemşireler hep başıma toplandı hepsi çok üzüldü. Yapılmadı gereken her şeyi ikişer kez yaptılar ve en son üçüncü lamanda sonuç aldık ve ben saat 6 da evindeydim. Şükür şimdi daha iyiyim. Ameliyat hiç korkutucu değil dikişlerim biraz sancıyor o kadar ama beni o gaz mahvetti. Rabbim kimseye yaşatmasın. Daha güzel kavuşma hikayeleri sizin olsun💋🤲🏼