Merhaba hanimlar. Biraz üzerinden geçti ama ancak fırsat bulup yazabiliyorum. Hemen başlıyorum hikayeme. Aslında hersey 32. Haftada başladı. Bebegimin gelişimi vs hersey yolunda giderken rutin muayene sırasında bebeğin plesentasinda yaslanma başladığını soyledi doktorum. Ama hani cok ciddi bi boyutta olmadığını fakat bundan sonra her hafta muayene olmam gerektiğini söyledi tedbir amaçlı. Plesentada yaslanma şu demek, artik plesenta gorevini tamamlamaya basliyo, bebegi besleyemiyor. Dediğim gibi benimki cok ciddi bi boyutta değildi. Neyse efendim 37.haftaya kadar sağlıklı bir şekilde gecti muayenelerimiz. Nst lerimiz. Bu haftada nst de bebegin hareketlerinde yavaslama vardı. Sürekli uyuyordu. Uyandırmaya çalışıyorduk. Ben kimi zaman 1 saat 1 buçuk saat nst de kalıyordum. Doktorum begenmiyordu tekrar giriyordum nst ye. Benim bebegim hep uyuyordu. Tabi ki gun icerisnde hareketlerini hissetmesem telaşlanirdim ama gun içerisinde hareketlerini hissediyordum.yine 37. Haftada kontrolde doktorum suyumun azaldigini 2 gune bir artık gelmemi istedi. 38+2de artik hem nst hem muayenem pek ic acici degildi. Plesenta artik tamamen yaslanmis, suyum tamamına yakin azalmis, nst ic acici değildi. Doktorum o gun beni sezeryana almak istedi, hemen esimi çağırdım. Islemleri hallettik. Cantam zaten hazirdi. Ailelere haber verildi ama onlar gelene kadar ne olduğunu anlamadan sezeryana alınmıştım. Smdi spinal sezeryan icin neler yasadiklarimi anlatayim. Öncelikle odama alndkktan sonra ameliyat önlüğü giydim. Sonra sonda takildi.(cok ic acici olduğunu soyleyemicem. Uyusturulduktan sonra takılmasıni istesemde, orda erkeklerin de olduğunuhosuma gitmeyeceğini söylediler, evet biraz acıdı) Sedyeye yatirildim ameliyathaneye indim. Orda once damar yolu actilar sonra belime spinal ignesini vurdular. Bacaklarda bi isinma oluyor. Sonra uzandım. Önüme set cektiler. 15 59 da ameliyata basladilar 1 dk sonra kizim dunyaya geldi. İnananamaidm benim olduğuna. Çok güzeldi ama cok kucuktu. 2800 kiloydu ama massallah çok saglikliydi. Hayatimda unutamayacagim en güzel andı kızimi gördüğüm an. Sonra ten tene temas ettirdiler. Ameliyatım devam ederken emzirttiler hemşireler. Çok guzeldi çok. Sonra kizimi aldilar hazirlayip once çocuk doktorunun gorecegini sonra odaya cikaracaklarini söylediler. Ameliyatin devaminda ben cok kötü oldum. Tansiyonum dustu, nefes alamadim. Olcem galiba diyorum. Hemen oksijen verdiler, serum falan derken ben sarhoş gibi oldum. Uyuyabilirsin dedi doktorum. Gözlerimi kapadım ama cekistrmeleri falan hissediyorum. Bitsin artık diye dua ediyorum artık. Neyse bitti odama geçmistim sonunda. 5e 20 kala falan odamdaydim. Saat 12 de ilk yuruyus olcakti ömrüm boyunca o ilk kalkisi unutmayacagim. Okadar agladjm ve canım yandiki. Ama değer ya kızım için herseye deger. Smdi yanimda uyuyor misil misil. Bugün 21 gün oldu ve ağrım falan kalmadi. Benim hikayemde böyle uzun olduysa kusura bakmayin. Yeni dogum yapacaklara hayırlı doğumlar diliyorum.