Herkese merhabalar. 2 ay evvel dogum yaptim. Dogum yapmadan oncesinde forumda, youtubeda ve ulasabilecegim her yerde pozitif dogum hikayesi dinlemeye cok ihtiyacim vardi. Cok sukur bana da anlatmak nasip oldu ☺️ Oncelikle istege bagli sezaryen oldum. Hem panik atagim var hem de ideal kilomun ustunde gebe kaldim butun bunlarin yaninda fazlasiyla da korkagim. Tum bu sebeplerden normal dogum benim icin bir secenek bile degildi, yapana helal olsun ancak ben yapamazdim. Normal dogumdan korkuyorum diyorum ama sezaryen de benim icin oldukca urkutucuydu. Hayatimda ilk kez ameliyat olacaktim, basima neler gelecegini bilmiyordum, cekistirmeleri hisseder miyim, ya canim acirsa, korkudan tansiyonum firlarsa, midem bulanirsa gibi birsuru endisem vardi. Hamileligim inanilmaz rahat gectigi icin (ne aserme, ne bulanti, ne risk hicbisey yasamadigim gibi son 2 hafta haricinde agirlasma da hissetmemistim) dogumda bu rahat hamileligin acisi cikar mi diye dusunuyordum 😂 Son kontrollerde canim doktorumu da darlamaya basladim. Sagolsun icimi inanilmaz rahatlatti. Basta da belirttigim gibi cekistirmeleri hissetmekten cok korktugumu soyledigimde sacin kesilirken nasil canin acimiyor ama hissediyorsun dogumda da hissecegin maksimum sey o dedi. Her dogumun kendine ozgu oldugunu da ekledi. Dogum gununu doktorumla aslinda aylar oncesinden belirlemistik. Son haftalarda kesinlestirdik. Son kontrolumde (dogumdan 1 haftada once) gereken testler yapildi derken gun geldi catti. Dogumdan onceki gece gozume uyku girmedi, tum gunu de dedigim gibi pozitif dogum hikayeleri dinleyerek gecirdim ama dogum sabahi sanki hicbir sey okumamis, dinlememis gibi inanilmaz gergin ve endiseliydim. Sabah 10.00 sularinda hastaneye ulastik, 11.00-12.00 gibi yatisim yapildi. Hazirlandim ve 13.00 gibi ameliyathaneye goturmeye geldiler. Annemle vedalasmadim, cunku biliyordum agzimdan cikacak en ufak kelimede o da ben de musluklari acacaktik 😂 Esim ameliyathane kapisina kadar eslik etti. Koridorda, asansorde, ameliyathaneye girerken, neredeyse her dakika bana refakat eden gorevlilere surekli cok korktugumu soyledim 😂 Ameliyathane kapisinda esime el sallarken sakin beni bekleme kizla cik odaya diye tembih ettim vee ameliyathaneye girdim. Ameliyathanede 4-5 kisilik muthis tatli guleryuzlu bir ekip karsiladi beni. Herkes herseyin cok iyi gececegini soyledi. Derken doktorum girdi iceri. Hocam cok korkuyorum inanilmaz gerginim dedim, korkma heyecanlan bize heyecan lazim dedi. Sonrasinda anestezi uzmani geldi ona da “panik atagim var cok korkuyorum eger ihtiyacim olursa lutfen sakinlestirici verin” dedim. O da muthis rahat bir dogum gecireceginin garantisini veriyorum dedi. Spinal icin egilmem gerektigini soyledi, egildim ignemi yapti. Bak bu kadardi neden korktun ki dedi. Ben de igneden korkmadigimi soyledim. Gercekten isin anestezi kismi kesinlikle gozumde yoktu. Belden igne deyip deyip urkutuyorlar ancak ameliyathaneye girmeden acilan damaryolu bile canimi daha cok yakmisti dusunun. Anestezi korkacaginiz en en en son sey olsun eger endiseniz varsa. Derken yavas yavas uyusmaya basladigini hissettim, kontrol delisi oldugum icin surekli ayaklarimi kipirdatiyordum. Bir hemsire donup simdi sondani takacagim dedi. Ben de henuz uyusmadim ama dedim o da hissetmeyeceksin dedi ve gercekten hic hissetmeden sondam da takildi. Sonrasinda doktorum sana soylemeden baslamayacagim dedi, tamam hocam tesekkur ederim dedim. Birine muzik actirdilar ve kendi aralarinda sohbet etmeye basladilar. Daha once ayni doktorda dogum yapan arkadasim isiktaki yansimadan ameliyati neredeyse izledigini soylemisti o yuzden kesinlikle isiga bakmiyordum. Ne zaman baslarlar acaba hisseder miyim diye dusunurken doktorumun bana seslendigini duydum “aa sari bu ayni annesi” dedi. Ben de “kim???” dedim 😂😂 Dehset icindeydim cunku kesinlikle en ufak bisey hissetmemistim ve doktorum bebegi gordugunu soyluyordu. Hazir misin dedi evet dedim ve kucucuk kizimi gosterdi bana. Ufacikti, agliyordu. Ben hala inanamiyordum. Getirip yanagima yasladilar kizimi 🥰 sonra giydirmek icin aldilar. O dakikadan sonra duydugum tek sey kizimin sabirsiz aglamasiydi. Surekli onu izliyordum. Giydirip tekrar yanima getirdiler. Biraz yanagimda kaldiktan sonra doktorum ben kizini da alip gidiyorum babasina gostereyim gecmis olsun gorusecegiz sonra dedi. O dakikadan sonrasi hayatimda yasadigim en sıkıcı dakikalardi. Dikislerim atilirken de daha oncesinde de(cok yuksek ihtimalle bebegi cikarirken) yanimdaki dunya tatlisi hemsire biraz mideniz bulanabilir demisti. Birakin cekistirmeyi mide bulantisini bile hissetmedim. Toplamda 40 dakika gibi bir surede ameliyathaneden ciktim. Odaya cikardiklarinda hemen emzirmem gerektigini soylediler. Orada da bu sureci kesinlikle muhtesem sekilde etkilemis bir emzirme danismani yardimci oldu. Ilk gunden hatta ilk saatten itibaren emzirebildiysem onun emegi cok buyuk. Sonrasi bildiginiz gibi bol kahve, bol su, uyusukluk gectikten sonra da bol yuruyus. Dogumdan sonra ne bel agrisi, ne bas agrisi ne de sirt agrisi yasamadim. Kesinlikle kafa rahatligiyla bir alakasi oldugunu dusunuyorum. Cunku tum hamilelik surecimde bu konularda kafam cok rahatti. Sut gelmezse mama veririm dunyanin sonu mu sanki dedim hastane cantasina biberonuna varana kadar aldim ama kendimden bile beklemedigim bir performansla emzirdim. Dogumdan sonrasi hic onemli degil benim icin dogum rahat gecsin yeter sonrasinda ne kadar aci cekebilirim ki adet sancisindan kotu degildir heralde dedim (beni adet sancisi konusunda ters rahimliler anlar😂) ameliyattan cok kisa bir sure sonra ayaga kalktim, turladim o gece yardimsiz klozete oturdum. Ertesi gun cikisimiz yapildi. 2 saatlik bir yolculuktan sonra evimize geldik. Annem, esim, ben ve kizimizdik. Her aglamasinda ben kalktim besigine gittim aldim emzirdim, lavaboya yardimsiz gittim, makine bosalttim, camasir yikadim. Herkes “ben yapayim” diye gozumun icine bakti ama hamileligimin son 2 haftasinda yasadigim hareket kisitlanmasinin acisini cikardim. Diyecegim su ki; kafa olarak rahat olun canim anne adaylari. Dogurduktan sonra da doktorunuzin tavsiyelerine kesinlikle uyun ve ne kadar erken kalkabiliyorsaniz o kadar erken ayaga kalkin. Doktorum ertesi gun cikisimiz icin geldiginde esim sikayet etti. Lavaboya bile tek gidiyor hocam diye doktorumun soyledigi sey aferin ona oldu 😂 “Sezaryen sonrasi mobilizasyon cok onemli, dun gece boyu yurumussun haberini aldim evde de aynen devam et dedi” 😂 Son olarak klasik bir sezaryen cikisi cumlesidir; “boyle boyle 10 tane cocuk dogururum” 😂 Dilediginizi sorabilirsiniz seve seve cevaplarim. Dogumu Samsun Liv’de yaptim. Doktorumuz canimiz Seher hocamizdi.