Herkese merhaba 😄 kızım bir aylık olmuşken ben de sizlerle doğum hikayemi paylaşmak istedim. 19 ocakta doktor kontrolünde ikinci kez çatı muayenesi yapıldı, nstde düzenli sancım çıkıyodu. Yaklaşık üç hafta yalancı sancı çekip her gün doğuruyorum sanıyodum 😂 doktorum pelvis çok güzel tam normallik dedi ve ben artık sancılara dayanamadığım için ertesi gün suniyle doğumu başlatmaya karar verdik. 20 ocakta yatışım yapıldı, ancak o kadar yürüyüş, squat, pilates topu egzersizleri, activating laborlara rağmen bir mm bile açılmam olmadı. Gebelik şekerinden dolayı kızımın suyu fazlaydı, kanala girmedi yer cücesi. Doktorum sancımı yeterli gördüğü için suni yerine vajinal fitil koydu, defalarca kez açıklık kontrolü yapıldı, uyarıldı ama yok çocuk gelmiyor 😂 24 saatlik fitil de bitince baktık gelmiyor küçük hanım spinal sezaryene dönmek zorunda kaldık. Ebeler, doktorum herkes o kadar iyiydi ki hepsini çok sevdim 😂 ameliyat sürecinde bi ebe sürekli başımda beni rahatlatacak şeyler söyledi. Spinal iğnesi de ilk girişte çok az bi yanma yaptı onun haricinde hissetmedim bile. 21 ocakta saat 11.55te kızımın ağlamasını duymamla ağlamaya başlamam bir oldu zaten. Aynı anda hem ağlayıp hem güldüm çok değişik bi histi. Ten tene temastan sonra kızımı alıp götürdüler, ben ameliyat sonlanana kadar çatladım bir an önce bitsin, kızımı görmek istiyorum diye. Önlem olarak 2 saat oksijen verildiği için bir saat kadar odamda kızımın gelmesini bekledim. Şanslıyım ki ameliyat bitişinde gazın çıktığı için bacak uyuşukluğum çabuk geçti. Aynı gün eşimin desteğiyle kalkıp yürümeye başladım. Sadece ameliyat günü ve ertesi gün zordu sonra yavaş yavaş normal hayatıma da dönmeye başladım. Şu an kızım kucağımda, dünyanın en güzel hissi. Rabbim herkese bebeklerine sağlıkla kavuşmayı nasip etsin inşallah 🤲🏻